29 



geilde plaatjes aan <Je onderzijde van liet hoedje, 

 te eten. 



De scheikunde heeft over het gif der zwammen 

 nog niet veel licht verspreid. De vergiftigen zul- 

 len eene vette, eene scherpe, en eene bittere zelf- 

 standigheid, en een vluchtig beginsel bezitten. Ove- 

 rigens bevatten de zwammen veel Fungine, eene 

 eigenaardige harde vezelachtige stof , zonder smaak, 

 die eenigzins met de plantenvezel overeenkomt, 

 en den grondslag van het gewas vormt; verder: 

 slijm, osmazome, adipocire, eene eigenaardige sui- 

 ker, phosphor- en zwammen-zuur. Sommige zwam- 

 men bevatten een scherp vluchtig beginsel, dat door 

 het droogen verloren gaat, anderen, zoo als de Bo- 

 letus laricis, eene drastische hars. Le tellier heeft 



de vergiftige soorten van de eetbare te onderschelden : hij trachtte dit 

 door de kleur te doen. Zie deSzelfs Traite sur les champir/nons co- 

 Tiicsiiölcs. 'Paris 1819. Men heeft zicli zelfs overtuigd, dat dezelfde soort 

 dan vergiftig, dan weer onschadelijk kan zijn. Zoo noemen b. v. PAr- 

 LET, PERSOOS, ORFILA en RiCHARD de Agarlcus annulatus eene zeer ver- 

 giftige zwam , terwijl trattenik verhaalt , dat deze iu den herfst op 

 de markt te Praag in groote menigte verkocht en gegeten wordt. Zoo 

 heeft men ook de Boletos luiidus dan eens schadelijk, dan eens onscha- 

 delijk bevonden, doch te Weenen, waar men door eene goede genees- 

 kundige politie voor het welzijn der ingezetenen zorgt, is dezelve op de 

 markt verboden. Vele merkwaardige voorbeelden van op zulke wijze ont- 

 stane vergiftigingen heeft ascherson in zijne, in 1828 door de Berlijnsche 

 geneeskundige Faculteit, met goud bekroonde Dissertatie over iie ver- 

 giftige zwammen, bijppiigebragl. 



