Oük A. italicum ^ Italiaaiische Aronskelk, i.i 

 hij Leyden door Prof. Cl. mulder gevonden; en 

 onderscheidt zich van de voorgaande daardoor, dal 

 liij tweemaal grooler is, dat de lobhen der hladeii 

 bijna regthoekig-wijdiiilgespreid zijn , en dat de 

 bloemkolf geelachtig is. 



De gewone^ en waarschijnlijk ook de ItaliaaJi- 

 sche Aronskelk^ bevat, voornamelijk versch zijnde, 

 cene zeer scherpe vergiftige stof, die bij uitstek in 

 de wortelknollen huisvest. Volgens dulong reageert 

 liet scherpe sap van den wortel zuur; doch het ei- 

 genlijke scherpe bestanddeel is zeer vlugtig , en kan 

 niet vrij afgescheiden worden. Door het droogen en 

 koken gaat hetzelve verloren , weshalve van sommige 

 wortels , uit dezelfde plantenfamilie en met soort- 

 gelijke scherpe stof voorzien, nog een voedzaam 

 meel, eene soort van arrow-root, kan bereid wor- 

 den (1). 100 deelen van den droogen wortel van on- 

 zen Aronskelk bestaan , volgens bucholz , uit zetmeel 

 70, Bassorine 18, Gom 5, Extract'iefstof met slijm- 

 suiker 4 deelen , en eene eigendommelijke vette olie, 



De versche wortel prikkelt, vooral wanneer liij 

 gewreven wordt, de oogen en dennens, laat zelfs 

 na eenige dagen een bi'andend gevoel op de tong 

 terug, ontsteking der mondholte, en in grootere 



(l) Zelfs uil onzen Aronskelk 1kiiN(1 men in Slavonio nicci tot vocds'.l 

 011 brooilbakki-n. 



