Bijkans alle J£uphorbiaceén bevaLleii ton scherp 

 melksap, hetwelk bij de geringste verwonding uit- 

 vloeit. Hetzelve verwekt, in het darmkanaal ge- 

 bragt, brakingen en purgeeren, in grootere giften 

 den dood, door ontsteking van dat ingewand (1). 

 Het eiwit der zaden bevat veel vette olie, die som- 

 tijds met eene scherpe drastische liars verbon- 

 den is. 



Vooral verdient onze aandacht het iulandsch< 

 geslacht : 



EUPHORBIA [ff^oïfsmelk). 



Cl. Dodeoandria. Ord. Trigynia. 



Kleine kruiden, met dikwijls getakte stengen, 

 kleine, onverdeelde, veelal gaafrandige, ongesteelde 

 bladen. De bloemen hebben een klokvormig vier- 

 of vijfspletig bloemhulsel. Het vruchtbeginsel is 

 gesteeld en met vele meeldraadjes omgeven. De 

 vrucht is driehokkig, driezadig. 



Allen bevatten het reeds genoemde scherpe melk- 

 sap, weshalve alle inlandsche soorten voor verdacht 

 en schadelijk te houden zijn. Als zoodanig noemen 

 wij hier echter bepaaldelijk de volgende: 



(l) Volgens BESLOKGCiiAJir wcrlvcn 24 grein van ilcii ijasl ilts vvorUii 

 au E, Ci/i>i.tri!>iias cii andere soorten, evenals Lpccacvctnlia. 



