94 



ten- tinctuur troebel wordt. — Alle deelen der plant 

 zijn veigiflig. 



Hoe hevig de werking van het vingerhoedskruid 

 op den mcn.sch is, kan inen reeds daaruit opma- 

 ken, dat zeer kleine giften (eenige greinen), die 

 als geneesmiddel gegeven worden, hevige wejking 

 uitoefenen. Zijne weiking houdt het midden tus- 

 schen die der scherpe en verdoovende stoffen; van 

 de laatste eigenschap moet vooral deszelfs kj-aclit, 

 den hartslag Ie verminderen, afgeleid worden (I). 

 Reeds kleine giften werken zes dagen lang, en ver- 

 wekken, volgens HAHNEMANN, koude, zwaarte, en 

 bevingen der ledematen, misselijkheid, Lrakingen , 

 diarrhee, vermeerderde urienlozing, duizelingen, 

 flaauwte, duisternis voor de oogen, en vermin- 

 derden , of, volgens orfila , somtijds versnelden en 

 onregelmatigen polsslag. Groote giften prikkelen 

 het vaatstelsel , veroorzaken hevige brakingen en 

 diarrhee, krampachtige zamensnoering der borst en 

 keel, speeksel- en pisvloed, soms zelfs ontsteking der 

 urien-werktuigen , koud zweet, groote benaauwd— 

 lieid en apoplectisclien dood. 



Als tegenmiddelen raadt men, in den beginne het 

 gif door een braakmiddel te ontlasten. Heeft het 



(1) Voli^cns LE UOVER doodde 1-H grtiu der door hem bereidde Digi- 

 laliiie, in de aderen vüu kleine dieren gebr.igt , deze spoedig, onder 

 groote vertraging van den pols. 



