9ü 



doovende eigenschappen (1). Tot de meer duidelijke 

 uitzonderingen behooren de lekkere en eetbare 

 vruchten van Solammi Lycopei'sicum L. , hetwelk 

 thans in het Zuiden van Europa gekweekt wordt. 



(1) Volgens de opmerking van latham {^Med. Transact. Tom. VI. 

 1820, No. 6) heeft hel Extract uit de stengen en bladen van onzeii 

 gewonen aardappel, in werking veel overeenkomst met dat van het 

 zwarte Bilsenkruid; misschien overtreft het dit nog. Of de aardappe- 

 len zelve de vergiftige Solanine in zeer geringe hoeveelheid bevatten, 

 houden sommigen nog voor twijfelachtig. Somtijds nemen zij vergiftige 

 eigenschappen aan , zoo als driessex ( rerh. vaii de I. KI. Kon. Ned. 

 Instit. V deel, bl. 23) dit bij ons opgemerkt heeft. In 1817 name- 

 lijk werden te Groningen aardappelen, te Eenrnm gekweekt, verkocht, 

 welke blijkbaar vergiftige eigenschappen hadden. Zij verwekten onaan- 

 gename prikkeling in de keel, en, bij meerder gebruik, benaauwdheden, 

 koortsachtige hitte, hrakingen. Uct vee, zelfs de varkens, weiger- 

 den dezelven , zoowel raauw als gekookt. Geschild gingen de ver- 

 giftige eigenschappen niet verloren, doch was het binnenste gedeelte 

 minder scherp dan het buitenste, — Uitwendig verschilden deze aard- 

 appelen alleen daardoor, dat ze meer glad en dun van schil waren. 

 Dbiessen pootte hiervan , en zij behielden de scherpte , welke nog 

 bij het tweede geslacht merkbaar was, naderhand echter verloren ging. 

 Spazier wilde urt 100 pond aardappelen 8 lood Solanine verkregen 

 hebben; doch in 1830 verkreeg hij maar 6 lood. Volgens Otto is de 

 Solanine vooral in de jonge spruiten der uitloopende aardappelen aan- 

 wezig. (EaoMANN und schweigger seidel Journal der pract. Chemie. 

 1834. Jan. p. 68.) — - Op natten bodem zouden de aardappelen de 

 meeste Solanine bevatten. Tegen het gebruik van onrijpe aardappelen , 

 die zonder twijfel nadeelig zijn, bestaan in sommige landen eigene ver- 

 ordeningen (Orfila Toxicologie, von seemann und karls , I[, p. 192. 

 AuGUSTiN, Pretiss. Mcdicinal-Verfassting , II. p. 53j. De boven den 

 grond groeijeude aardappelen worden groen en nemen weder meer de 

 eigenschappen der stengen aan , waardoor ze zeer nadeelig worden , en 

 tevens hcvpsilgen , dal dc/r knollen eigenlijk onderaardsrhe stengen zijn 



7 y 



