101 



De stamper, ' ■• 



6. Het vriichtbcgiusel, in Ji; Jengte doorgesneden. 



7. Eeue bes, dwars doorgesneden. 



8. Dezelve , in de lengte doorgesneden. 



9. Het zaad. 

 10. De wortel. 



Deze plant bloeit in den zomer en herfst, en 

 groeit bij ons zeer algemeen in de hoven, tuinen, 

 op de akkers en langs de wegen. 



Eigenschappen. De bladen liebben versch eenen 

 onaangenamen verdoovenden reuk , waarmede som- 

 tyds duidelijk muskus reuk vereenigdis. De smaak is 

 bitter, zoutachtig. In de vruchten heeft desfos- 

 SES een eigendommelijk loogzout, Solanine , ont- 

 dekt, waaraan hij de verdoovende kracht van deze 

 plant toeschrijft. Volgens peschier is hetzelve met 

 een eigenaardig zuur, Solaninzuur, verbonden. 

 (Brandes ArcJiiv XXXV, bl. 153.) 



De krach Leu van dit gewas schijnen naar het 

 verschil van standplaats en luchtstreek zeer ver- 

 anderd te worden ; in West-Indie b. v. wordt 

 hetzelve als groente gekweekt, en in de ^kraine 

 worden de vruchten gegeten. Doch het ontbreekt 

 niet aan voorbeelden van vergiftigingen , door dit 

 kruid veroorzaakt , zoo als reeds haller heeft 

 opgeleekend. Dunal zag, dat het sap den oogap- 

 pel verwijdde, en orfila ontdekte door proeven 

 op honden duidelijke narcotische werking. Boccone 

 verhaalt, dat door de uitwaseming van het kruid 



