103 



violet, met glanzende groene vlakken aan de lan- 

 cetvormige slippen. De bes is eivormig, rood. 



Afbeelding Plaat XIV. 



1. Een bloeijende tak. 



2. Een gedeelte van de steng niet i-eii blad en vnuliten. 



3. Eene enkele bloem. 



4. Het vruchtbeginsel. 



6. De bes, doorgesneden. 

 0. Een zaad. 



7. Hetzelve vergroot. 



Dit schoone gewas gi-oeil aan de oeveis van 

 beekjes, slooten , rivieren, op vochtige, iets. be- 

 scliaduM^de, oorden door geheel Noord-Nederland, 

 en bloeit den geheelen zomer door. 



Eigenschappen. De Toxicologen zijn het niet 

 eens over het al of niet vergiftige van dit gewas. 

 J. FRANK en DUN AI. [Hisioire naturelle médicale et 

 économique des Solanum 18 J 3) houden hetzelve voor 

 geheel krachteloos, terwijl "VOGT, hufeland en 

 anderen aan hetzelve verdoovende krachten, docli 

 in geringe mate, toeschrijven. Schi.egel gaf aan 

 eenen lijder een sterk afkooksel van het versche 

 krnid , en zag zware narcotische verschijnselen 

 (hufel. Journal 1822). Linnaeus zag daarna mis- 

 selijkheid en brakingen ontslaan; HAEN convulsiën 

 en geestverwarring. Volgens floyer zijn vooral 

 de bessen vergiftig; derlig doodden eeuen hoiid bin- 

 nen di'ie uren. De sclieikundigo analyse Iiefft i»i 



