107 



Na grootere giiten volgen eerst de aandoeningen 

 van het zenuwstelsel, onder den vorm van eenen 

 koortsaanval, b. v. dorst, droogte en gevoel van 

 zamentrekking in de keel en maag, misselijkheid, 

 brakingen; verder wolkjes voor de oogen , ver- 

 wijding van den oogappel, verdooving van het ge- 

 voel, dwalingen der zintuigen, convulsiën, kramp- 

 achtig schreijen en lagchen, dansen en springen, 

 ylhoofdigheid , hevige razernij; de pols wordt vol 

 en hard, de huid heet, rood, jeukend, het aan- 

 gezigt hoogrood , en de oogen vurig. Het bloed 

 dringt naar het hoofd , en de tong wordt verlamd. 

 Na 10-20 uur breekt sterk zweet uit en een fijn 

 uitslag op de huid; er wordt veel urine en soms 

 ook drekstoffen ontlast. ■ — Bij de sterkere werking 

 van grootere giften ontstaat terstond verlamming 

 en verdooving; de vaste deelen des ligcliaams wor- 

 den als het ware opgelost; de huid is met blaau- 

 we vlakken bedekt, en het darmkanaal ontstoken, 

 zoo als bij de scherpe vergiften. — Volgeus flou- 

 RENS zouden kleine giften alleen op de tubercula 

 quadrigemina der hersenen werken, en bepaaldelijk 

 alleen het gezigt storen. Bij grootere giften ver- 

 spreidt zich de werking over de geheele hersenen , 

 en er volgt bloedige uitzweetiug. — Om alle deze 

 redenen rekent men teregt dit gewas tot de scherp- 

 verdoovende vergiften. Prof. muller doodde met 

 een grein Atropine eene jonge knt; bij oen konijn 



