101 



sap bestrijken, waardoor deze doodelijke Wüiidcii 

 veroorzaken (1). 



Ook de overige soorten vau Anemone hebben 

 meer of minder zulke nadeelige eigenschappen , 

 vooral echter de Bosch- Anemoon ^ Melkwortel (in 

 Groningen), Anemone nemorosa, kennelijk door hare 

 '/esbladige witte hloemkroon, en de ranonkelachtige 

 Anemoon, A> ramincnloides , met gele bloemen. De 

 «erste groeit op schaduwachtige plaatsen en in de 

 hosschen, b. v. bij Harderwijk, omtrent 'sHeeren- 

 loo, bij Utrecht, Driebergen, Doorn, Breda, Nijme- 

 gen, Groningen, het Haagsche boscli enz. De tweede 

 bij Groningen, Haarlem, den Haag, Leijden, Leeuwar- 

 den, Franeker enz. Dieren, vooral rundvee en 

 schapen, welke het jonge kruid der Bosch-Anemoon 

 eten, sterven, na voorafgaande zware ontlastingen 

 binnen weinige dagen (orfila. Toxicologie^ I,p. 736). 

 De bewoners van Kamschatka zouden ook dit gewas 

 lol het vergiftigen huimer pijlen gebruiken. 



Het geslacht der ranonkels, of hanevoet, 

 [Ranunculus] . 



Cl. Polyandria. Ord. Polygynia. 

 (Fransch: Renoncule. Engl. : Crowfoot. 



Zij hebben vijf afvallende kelkbladen, vijf of meer 



(1) ORFiLi rekent Laar echter tot de irriterende vergiften, hoezeer 

 hij zelf toegeeft, dat hare eerste werking ecne verdoovende op het 

 ïennwslelsel EÏj. {Toxicol, I , p. 735.) 



