.04 



pijnen niet convulsiën; twee druppels van het uit- 

 geperste sap , hevige brandende pijn langs den slok- 

 darm; dooj' het kaauwen der bladen werden de 

 tong en de mondholte ontstoken, (gmelin, Teutschl. 

 Giftpjl. p. 164.) De versche plant, tusschen de vin- 

 gers gewreven , prikkelt neus en oogen zeer sterk. 

 Door het droogen eii. kooken schijnt het prikke- 

 lende beginsel verloren Ie gaan. 



3. R. ACRis L. Gemeene Ranonkel. Veld-Hane- 

 voet ^ of Hanepoot , Boterbloem. 



(Fransch: Rénoncule acre ^ la grenouillette. Eng.: Upright crowfoot. 

 Duitscli: brennender ffahne?ifuss'^ acharfer //., yetnciner I/., Schmalz- 

 hlümlein, Waldhdhnlein, Sjnegelllü/nchen, Butlerllume.) 



De overblijvende wortel is vezelig, de, eenen voet 

 liooge, steng regtopgaande, aan den grond hol, ge- 

 takt. De wortelbladen lang gesteeld, drie-vijfdee- 

 lig, de stengbladen driedeelig, met Ignvormige 

 slippen. De, vrij groote, gele bloemen staan aan den 

 top der stengen op rolronde stelen. De bloem- 

 bladen zijn een weinig uitgerand, glanzend. — De 

 bladen zijn somtijds in het midden gevlekt. 



Afbeelding Plaat XXVII. 



1. Eene bloejii, 

 3. Een blad. 



Deze, bij uitstek scherpe, plant is bij ons zeer al- 

 gemeen op de weilanden, en wordt door het vee 

 niet aangeroerd. Bloeit door den geheelen zomer, en 



