159 



lijk. Het werkt zoo als alle scherpe middelen : 

 door liet kaauwen van eene kleine hoeveelheid 

 v> orden mond- en keelholte ontstoken, en het kruid 

 trekt blaren op de huid. Het vergiftige beginsel 

 schgnt vlugtig en Kampherachtig te zijn, zoo als 

 in Anemone enz. * 



7. ACONITUM NAPELLUS L. , gewone Monnikskap. 



Cl. Polyundria Onl. Trigynïa. 



(Fr.: f Aconit nnpel , Ie Napel. V Aconit a flevrs hleues. Ejig. : The 

 comtnon wolfslane or Monkshood. The blue Aconit. Duitsch: Eisen- 

 hütlein , hluuer Eisenhut , Kappcnhhime, Narrenkappe, Tevfcls- 

 bhane, (/emeiner Eiseuhut.) 



De overblijvende wortel vormt eenen sterken, 

 getakten, knolligen , zwarten wortelstok, waaruit 

 's jaarlijks onderscheidene stengen ontspruiten; de- 

 ze zijn regtopgaande, beneden glad, en verdeden 

 zich van boven in vele bloemdragende takken, die 

 met zachte haartjes bezet zijn. De onderste bladen 

 zijn langgesteeld , palmvormig met vijf lobben; de 

 bovenste zijn smaller en driedeelig. Allen zijn glad, 

 van boven donker, van onderen licht groen. De 

 donkerblaauwe bloemen staan in lange trossen. De 

 kelk bestaat uit vijf, ongelijke, gekleurde blaadjes: 

 het bovenste is helmvormig, de zijdelingsche rond, 

 de twee onderste langwerpig; in den helm liggen 

 de twee kapvormige, gesteelde, bloemblaadjes. Vele 

 meeldraden staan om de drie eenhokkige stampers. 



