in 2 



\nfi ESENBECHL voncl , dat litt alcoliolisclie extracj 

 vooral zeer verdoovend werkte, terwijl de in wa- 

 ler oplosbare deeleii braakwekkende eigenschappen 

 hadden. Grootere giften van dit gewas verwekken 

 Inaken en diarrhee , maag- en buikpijn, onregel- 

 jiialigen pols, beven en verdooving der ledema- 

 ten, bedwelming des hoofds, en bij grootere giften 

 apoplectischen dood. Er zijn vele voorbeelden van 

 vergiftiging met dit gewas bekend. De bladen zijn 

 somtijds miet salade verwisseld, en de wortel mei 

 andei'e eetbare knollen, b. v. sellerij. Men beeft, 

 waargenomen, dat de honig vergiftig wordt, wan- 

 neer de bijen de bloemen van ^. Napellus en Zy- 

 coctmmm bezoeken [Isïs 1829, 10 St.)j wanneer 

 men hierbij zich herinnert, hetgeen over den ver- 

 giftigen honig nit Rhododeudron ^ A'x.alea pontica 

 en Kalmia bekend is, wiens gevolgen reeds de 

 1 0,000 Grieken onder xenophon in Klein-Azië on- 

 dervonden, dan zal die opmerking zeer waarschijn- 

 Jijk worden. Ook voor dieren, als koeijen, geiten, 

 paarden, katten, honden, wolven, muizen is dit 

 gewas een doodelyk gif. Met het afkooksel des wor- 

 tels heefl vcx^w weegluizen gedood. Het gedroog- 

 de kruid is voor paarden onschadelijk (linnaeus, 

 FL Snee. p. 186). In Siberië, waar va^w. ook de 

 pijlen met dil gewas vergiftigt, wordt het poeder 

 met Int vleesch vermengd, waarmede men wolven 

 • n ondtTo dieren doodt. 



