168 



haalt dat het Aconitum^ bij Fahhni groeijende, door 

 het daar weidende vee zorgvuldig vermeden wordt j 

 het vreemde vee daarentegen, van andere landstre- 

 ken daarheen gehragt, eet dikwijls daarvan en 

 sterft. Daaruit verklaart linnaeus ook de onder 

 het vee ontstaande ziekten , wanneer het uit voch- 

 tige streken naar drooge, of omgekeerd, gebragt 

 wordt, en aldus nieuwe, onbekende, soorten van 

 planten aantreft. 



Het kwam mij belangrijk genoeg voor, hetgeen 

 in den Pan Suecus van linnaeus en den PanSuec.» 

 emendatus et auctus van p. G. tengmalm [Amoen. 

 Acad. X. p. 132-148) omtrent onze voornaamste in- 

 landsche planten vermeld staat, met eenige bijvoeg- 

 sels hier achter, naar de natuurlijke familiën ge— 

 2'angschikt, te laten volgen. De proeven betreffen 

 de meest nuttige huisdieren, het rundvee, de geit, 

 het schaap, het paard en het varken. Met het tee- 

 ken 1 wordt aangewezen , dat de plant door het 

 bedoelde dier, ook wanneer het niet uitgehongerd 

 is , gegeten wordt. Door O , dat het dezelve niet 

 eet; door 01, dat het dezelve dan eens eet, dan 

 weder niet ; door *]' , dat daarover nog geene be- 

 slissende proef bestaat. — Kortheidshalve heb ik 

 alleen de botanische latijnsche namen vermeld, vol- 

 gens de Flora van Professor van hall. Een ieder 

 kan, des verkiezende, de Nederduitsche benaming 

 in genoemd werk ligtelijk opzoeken. 



