4 5. TAXACEAE-6. PINACEAE. 



(K & V— X— 262). In de Pad. Bovenlanden staat Amboen-hout bij 

 de bevolking als zeer deugdzaam bekend (Cordes in Tijdschr. v. 

 N <& L inN.1. dl. 14— 1869 — bl. 134) en ook Ridley (Mal. Tim- 

 merhoutsoorten bl. 105) roemt het lichtgele hout als mooi en fijn 

 van draad. Het is in de bergstreken van Java zeer gezocht als 

 bouwhout en bracht op een wildhoutvendutie in September 1912 

 te Bandoeng ƒ 40.— per M^ op, daarmede naar de waarde de 4^ 

 plaats innemende onder de daar meest voorkomende bruikbare 

 houtsoorten (Tectona 1912 bl. 926). 



In het Museum. 



Mus. No. 2929. Tjemara ft/n/Tz-hout— Pantjoer— Res. Besoeki. 



Podocarpus neriifolia. Do/? rP. bracteata, 5/, P. J u n g- 



huhniana Miq, P. neglecta, Bl). 



Volksnamen. Mal: Sêntada — Bat: Batok toba — Soend: Ki 



bima, Kimalèla, Kipantjar, Kipoetri. — Jav: Tadji, Woeloean 



— Mad : Banokol. 

 Middelmatige of lage boom, verspreid in den geheelen archipel, 

 op Java boven 1000 M. De stam is recht zonder knoesten, gleuven 

 en wortellijsten en levert een uitmuntend bouw- en meubelhout. 

 (K & V— X— 265). Volgens Ridley (Mal. Timmerhoutsoorten bl. 105) 

 is het hout reekleurig wit, fijn van draad, tamelijk zwaar en hard. 

 In zijn Mal. Geneesmiddelen (bl. 29) vermeldt dezelfde, dat 

 een afkooksel van de bladeren wordt gebruikt als middel tegen 

 rheumatiek en pijn in de gewrichten. 



Podocarpus Rumphii, Bl. 



Volksnamen. Alf. Amb: Ai eman, Asoier. 



Het Lignum Emanum beschrijft Rumph. (111-47) als een 

 boom met rechten, gelijken stam, een el dik of meer, voorkomende 

 bij het dorp Erna in het hooge steenachtige gebergte van Leytimor 

 en ook elders op Ambon, doch zeldzaam. Het hout is lichtgeel, 

 dicht en fijn, zwaar doch niet hard, gestreept als dennenhout. Het 

 laat zich zeer gemakkelijk bewerken en polijsten en wordt niet 

 aangetast door den worm, doch heeft de fout dat het, aan de zon 

 en de lucht blootgesteld, sterk scheurt. Rumphius acht het dan 

 ook beter geschikt voor schrijn- en draaiwerk, dan als timmerhout. 

 Voor prauwen is het echter buitengewoon duurzaam; planken daar- 

 uit gezaagd, houden het dan wel drie maal zoo lang uit als ander 

 hout. (Rumph.) 



Smith deelt in Teysmannia 1901 bl. 162 mede, dat Asoier-hout 

 op Ambon voor huizenbouw zeer in achting staat. 



Dacrydium elatum, Wall. 



Volksnamen. Mal: Méloor (Billiton) — Bat: Sampinoer. 

 Volgens Ridley een zeer hooge boom, die een hoogte van 80 

 voet en meer bereikt (Mal. Timmerhoutsoorten bl. 105). Door 

 Junghuhn werd hij gevonden in de Bataklanden op 3000 voet; 

 het is daar een zeer slanke, meest 30—35 voet hooge, op een 

 den gelijkende boom, met een stam aan de basis ca 1 voet dik. 

 Het hout riekt naar terpentijn en dient voor fakkels als dat van 

 Pinus Merkusii, Jungh. & de Vr. (Junghuhn, Batalander 1 — 207). 



