PODOCARPUS — AGATHIS. 5 



Ridley beschrijft het als matig hard, tamelijk zwaar, fijn van draad, 

 bleekbruin van kleur. Op Billiton komt Meioor vrij veelvuldig 

 voor en wordt gebruikt bij de Burgerlijke Openbare Werken. 



Bij het bewerken van het van daar ontvangen monster werd 

 aangeteekend: kleur lichtbruin met donkerbruine vlekken, zacht, 

 lange vezel, taai, zeer gemakkelijk te bewerken. Eenige bijzondere 

 geur werd aan het droge hout niet opgemerkt. 



In het Museum. 



Mus. No. 2692. Afe/oor-hout — Billiton. 



6. PINACEAE. 



Agathis alba, Foxw. (A. loran t h if o 1 i a, Salisb, Dam- 



mara alba, Lam, D. orientalis, Lam). 



Volksnamen. Mal : Pofion damar daging, Damar poet ih (Mol), 



Radja /rayoe— Bangka : Bèboelo, Boeboelës,—^'. Aid. v.Bor- 



neo: Soeloeng — Oost Borneo: Kajoe Jjina. 

 Den Dammara alba beschrijft Rumph. (11 — 174) als een 

 van de hoogste en grootste boomen, voorkomende nergens dan voorkomen. 

 in het gebergte met groote troepen bij elkaar, makende een bij- 

 zonder bosch, niet dicht maar ijl verspreid. Ham (Tectona 1911 

 bl. 205) zegt, dat hij hem op Obi alleen aantrof op geacciden- 

 teerd terrein, waar stagneerend grondwater niet voorkomt en niet 

 beneden 100 M. boven de zee. De hoogtegrens is op Batjan — 

 volgens opgave van den Administrateur der Batjan Archipel 

 Maatschappij — 2500 voet. Ham rekent Agathis alba niet tot de 

 gezellig groeiende boomen; op Obi bestaat een Agathis-bosch voor 

 minstens de helft tot twee derden der boomen uit andere soor- 

 ten. Men vindt hem voorts op Sumatra, Banka, Borneo, Celebes, verspreiding 

 Molukken en Nieuw Guinea, op Java alleen aangeplant, n. 1. 

 in de Preanger .Regentschappen langs wegen. In het westen van 

 den archipel schijnt hij verspreid doch niet zeer algemeen voorte 

 komen. 



Hij heeft een rechten, ronden stam, uitwendig grauw met roode stam. 

 tint, nooit bochtig en zonder takken tot boven toe, alwaar hij een 

 naar proportie van den stam kleine kruin heeft. De stamomtrek 

 bedraagt 8 a 10 voet en het onderste deel daarvan is bezet met 

 groote knoesten, als koppen, waar hars uitloopt (Rumph). 



Het hout is wit en lang van draad als vurenhout; het laat zich Hout. 

 tot planken zagen en redelijk glad afwerken, doch is niet duur- 

 zaam en wordt niet tot timmerwerk gebruikt. De omgevallen stam- 

 men vergaan in weinig jaren, doch in die verrotte stammen 

 vindt men hier en daar stukjes vet hout, honingkleurig, en op 

 sommige plaatsen half doorschijnend en mooi geaderd, die aan de 

 knoesten van den stam en de takken hebben gestaan. Deze vette 

 stukken vergaan in den grond niet, doch zij zijn broos en door 

 hun geringe grootte alleen geschikt voor kleine stelen, mes- of kris- 

 heften, klossen voor kantwerk e. d (Rumph). De andere auteurs, 

 die met dit hout iets uitstaande hebben gehad, verklaren het insge- 

 lijks bijna eenparig voor minderwaardig. Zoo wordt gezegd in 

 Tectona 1912 bl. 123, dat de in de Preanger geplante boomen 



