ROTAN — CALAMUS. 73 



en Ban dj ar gigit, beide dunne bindrotans van Borneo. 

 Een afzonderlijke plaats eindelijk nemen in: 



VI Rotan stok ken, die reeds op bl. 70 zijn gekarakteriseerd. 



Als algeineene inlandsche namen voor rotan geeft De Clercq 

 (539) op, o.m. Mal : Oewi (Bengk.), Pèndjalin (Pal.), Pikat (Bandj .), 

 Rotan (A^enang.) — Atjeh: Awé — Gr']o: Owé, W^''— Bataksch: 

 Hotang— Lamp: Hoewi, Oewi, Wi—Soenó: Howè—jav: Pandjalin, 

 Pènd/alin—Ba\: Hwi, Pèndjalin, M//— Sasaksch: f/zza^— Dajaksch: 

 Hoei (W. Born), Ocwai (Z.0. Born), Wé (Z.0. Born)— Makas: 

 Raoekang — Boeg: Laoero, Raoekeng. 



Geraadpleegde literatuur. Ridley: Straits Bulletin 1903 bl. 129 

 en 157, Tropenpflanzer: 1902 bl. 17 en 1908 bl. 36, Beccari : The 

 Species of Calamus, Annals of the Roy. Bot. Garden, Calcutta 

 Vol XI— 1908. 



SOORTEN (In alphabetische volgorde). 



Calamus acidus, B e c c. — (C. b a r b a t u s, Bl. (Gedeel- 

 telijk). 



Volksnamen. Mal. Mol: Rotan asem. 

 Deze niet klimmende rotan van Zuid-Celebes en Boeton be- 

 schrijft Rumphius (V — 119) onder den naam van Pa lm ij un- 

 c u s acidus als een struik, zooals andere rotan-soorten, uit 

 wiens midden zich een manshoog stammetje ontwikkelt van een 

 been dikte, dat voor niets bruikbaar is. 



De dicht opeengedrongen vruchten, als groote druiven, bestaan vmciiten. 

 uit een ruige schil, waaronder een rimpelige pit van de grootte 

 van een tamarindezaad, omgeven door een sappig vleesch. Dit 

 vruchtvleesch wordt gegeten en bij de spijsbereiding gebruikt 

 voor het zelfde doel als tamarinde. 



Calamus adspersus, Bl. (C. asperrimus Zoll, C. o b 1 o n- 

 g u s, Mart, Daemonorops adspersus, Bl). 

 Volksnamen. Jav: Pèndjalin pang, P. ragas, P. tjating. 

 Zeer hoog klimmende rotan, volgens Beccari voorkomende aan 

 de oevers der rivieren, in de wouden aan den voet dervulcanen 

 van W. Java en ook gevonden op den Smeroe. Het is vermoedelijk 

 een bruikbare soort, doch is mij nog niet met zekerheid bekend 

 (Soend: Howe bogo?). 



Calamus albus, Pers (C. r u d e n t u m, Roxb). 



Volksnamen. Mal. Mol: Rotan poeti/i — A\i. Amb: Hoea 



alwen tain, H. èla, H. poetili. 

 De P a 1 m i j u n c u s albus beschrijft Rumphius (V — 102) 

 als een hoog klimmende rotan, waarvan de stam, aan den voet 

 een arm dik, is rond, doch met twee donkere ruggen, levend wit- 

 achtig doch vaal of leverkleurig bestervend, buigzaam en taai. 

 De versche rotan heeft een geur, alsof zij eertijds gevernist is 

 geweest en blijft lang kleverig. Zij is glad, zonder kringen, 

 maar men kan haar beschilderen met figuren en banden, als 

 men op de versche stokken natgemaakte kalk strijkt en ze zoo 

 in den rook legt. Deze soort inzonderheid, zegt Rumphius, is de 

 allerdienstelijkste en gebruikelijkste tot allerhande bind- en vlecht- 

 werk en ook wel bruikbaar voor wandelstokken. 



