118 21. PALMAE. 



Drymophioeiis jaciilatoria Mart. 

 Als tweede soort van Nibocng kctjil, voorkomend op Haliiia- 

 lieira en Nieuw-Guinea, beschrijft Rumphiiis (1 — 68) een palni- 

 stam. soort, waarvEH de stam niet boven twee vingers dik is, doch 4 

 — 6 vadem lang, zeer recht en stijf, schier alleen uit hard hout 

 bestaande, met een klein hart in bet midden. Deze stammen 

 worden gebruikt voor dakwerk, de dunne in hun geheel voor 

 werpspiezen enz., nadat de buitenste ruigte er is afgeschraapt. 



Drymophloeus olivaeformis, Mart. (Pty c h osp er ma 

 Rumphii BI, Seaforthia ol i vaef o r m i s. Mart). 

 Volksnamen. Mal. Mol: Niboeng ketjil — Bali: Pêdji — 

 Ternate: Doko — Alf. Amb: Paloen, Parocn-maoen. 

 stam. De gemeenlijk 10 — 15 voet hooge stam van Rumphius' Sa- 



guaster minor (1 — 67) — in sommige landen krijgt hij wel 

 een hoogte van 5 — 6 vadem — is een arm, hoogstens een 

 been dik en gelijkt op dien van den pinangboom, doch loopt 

 smal toe. Het buitenste, zwartachtige hout splijt wat schuin en 

 is daarom ongeschikt voor lange latten. De stam wordt dan ook 

 meest in zijn geheel, afgeschraapt en na berooken, gebruikt, doch 

 is minder duurzaam dan de Nibocng mcrah (Pinanga ternatensis, 

 Scheff)- 



Drymophloeus saxatilis, Miq. (Ptychosperma saxa- 



tilis, BI). 



De Pinanga sylvestris saxatilis van Rumphius (1 — 42) 



is een kleine, manshooge wilde pinangsoort, die op Ambon 



wast op bloote, zeer scherpe klippen. Het meeste nut ervan be- 



paimiet. staat iu 't bovenste hart of palmiet, hetwelk men op kolen een 



weinig braadt en, zooveel men kan, opeet tegen een zwaren 



hoest, waarmede de oude lieden meest gekweld zijn. 



Vruchten. Dc vruchteu kan men bij gebrek aan andere pinang eten (f^umph.). 



Ptychosperma vestiaria, Miq, (Areca vestiaria, Gi- 

 seke). 



Volksnamen. Alf. Boeroe: Èslait. 

 Een kleine, wilde pinangsoort van Boeroe, de Saleit van Rum- 

 vezeistof. phius (I — 41). Uit zijn bast (?) weten de inlanders een fijn draad 

 of witgaren te splijten en daaruit kleeren te weven, die zeer duur- 

 zaam zijn. 

 Vruchten. Dc rijpe vruclit is bruikbaar voor de sirihpruim. (Rumph.). 



Actinorhytis calapparia, Wcndl & Drudc (Ptycho- 



s p e r m a c a 1 a p p a r i a, Miq). 



Volksnamen. Mal: Pinang klapa (Amb.), Pinang sinawar— 



Bat: Socndari — SijQüó: Pandjawar, Pinang sinagar — jav: 



Dawar. 

 Rumphius (1—28) beschrijft de Pinang klapa als een pinang- 

 soort, wier stam en bladeren groote gelijkenis hebben met den 

 klapper en in alle afmetingen forscher is dan de gewone pinang. De 

 Vruchten, vruclit is vau dc grootte van een ganzenei, van buiten rood, het zaad 

 veel grooter dan van den pinang, hard, doch van dezelfde sub- 

 stantie en meer gezocht tot medicijn dan om te eten (sirihpruim). 



