PINANGA — ARECA 



121 



boom, in zijn jonkheid voos en taai, daarna hard en hoorn- 

 achtii;-, licht in de lengte te splijten. Uit de oude stammen maakt 

 men 'latten, doch die zijn op verre na niet zoo duurzaam als die 

 van den wilden pinangboom gemaakt (Rumph.). 



De stam is bruikbaar voor goten (Koorders— PI. Woordb.). 



Het palmiet (volgens de Jav. doekoens dèdêl) wordt gebruikt Paimict. 

 als verzachtend geneesmiddel (v. d. Burg, Geneesheer 111 bl. 266). 

 Het is bitter en niet eetbaar. 



De blad- en bloemscheeden, O^-pt', tevoren behoorlijk gedroogd schcedcn. 

 en vierkant gesneden, zijn zeer geschikt voor het verpakken van 

 voorwerpen, die voor regen moeten worden bewaard (Hasskarl, 

 Het Nut, No. 225). 



Lewin (zie beneden) meent, dat de bolster der Areca-vruchten vruchten. 

 bijzondere aandacht verdient, omdat de vezels waarschijnlijk spin- 

 baar zullen blijken en misschien ook bruikbaar voor de fabrikatie 

 van papier. 



De halfverrotte bolsters van de oude pinang bewaren de 

 Chineezen, na wasschen en drogen, voor velerlei medicinaal ge- 

 bruik, zegt Rumphius, want zij maken een afkooksel daarvan, 't 

 welk zeer nuttig bevonden wordt door hen, die aan een lang- 

 durigen buik- of rooden loop gegaan hebben, in welk geval het 

 matig verkoelt en zoetjes op stopt; doch wat ze daaronder 

 mengen, willen ze naar hun gewone nijdigheid ons niet openbaren, 

 hoewel de patiënten mij verklaard hebben niets anders daaronder 

 gezien te hebben (Rumph.). 



De schil der vruchten, tot kool gebrand, geeft een zeer fijn 

 tandpoeder, zegt Hasskarl, terwijl volgens den Catalogus Brus- 

 selsche Tentoonst. de verkoolde noot wordt gebruikt als tand- 

 poeder, dat de tanden wit en sterk zou maken. 



Het voornaamste nut van dezen boom, aldus Rumphius, ligt zacicn. 

 in de noten, die men zoowel groen en jong als oud kan kauwen. 

 De pinang alleen is tot eten onbekwaam en gansch onsmakelijk, GcnotmiddL-i. 

 met een leelijke wrangheid mond en keel tezamen trekkend, waar- 

 om men siri/i en kalk daarbij moet doen (zie Piper Betle, L.) in de 

 medicijnen heeft zij ook verscheidene gebruiken, daar de pinang Geneesmiddel. 

 het vermogen bezit samen te trekken, te drogen en eenigs- 

 zins te verkoelen, vooral de oude, want in de jonge zijn 

 die eigenschappen wat minder. In buikloop en rooden loop kan 

 men dagelijks nemen een half drachme gestampte oude pinang 

 met wrangen rooden wijn, gestaald water, of gekookt rijstwater, 't 

 welk tegelijk stopt en de darmen versterkt. Dezelfde pinang in 

 witten wijn of water gekookt en in den mond gehouden, maakt 

 de tanden vast. Men mengt haar verder onder de verdrogende zalven 

 voor de schurft (Rumph.). Volgens Van den Burg wordt de^fijnge- 

 stampte noot toegediend als niiddel tegen taenia. Ridley (Genees- 

 middelen der Ma'leiers bl. 21) noemt pinang een goed vermifugum 

 voor honden. In den medicijnhandel op Java is Djéboeg of isi 

 pinang tocwa, de rijpe zaadkern van de pinang, en isi pinang 

 moeda, de sappig vleezige adstringeerende inhoud van de jonge 

 pinangnoot, welbekend (Vorderman, Geneesmiddelen II No. 217 en 

 232). Het laatste wordt gebruikt tegen dysenterie. Kicur- eniooi- 



Met alkaliën geeft volgens Lewin de fijngemaakte nog niet niiddeh 



