124 21. PaLMAE. 



/). PiiiaiiR hoci^ci. 



c. Pinaiitj: kalajar (iii 's Lniids F^lantcntiiin gekweekt onder 



dt'iizcifdcn naam). 

 (/. Pinniii,f mcjar (in 's L. PI. .^ckwcckt uiidcr den naam 



P. i^'iocnir). 

 c. I^inanff pare. 

 f. Pinang pitjoctm (in 's L. PI. gekweekt uiuier den naam 



P. boender kef j il. 

 .if. Pinang remis. 



II. Pinanf^ soesoe (in 's L. PI. gekweekt onder denzelf- 

 den naam). 



/. Pinang socsoe merah. 

 j. Pinang tjingkit . 



A'. Pinang waiii^i (in 's L. Pi. gekweekt onder denzeif- 

 den n^am). 

 Mus. No. 1037 Pinang-noten — 's Lands Plantentuin — Buitenzorg. 

 k. Pinang fjara betoel. 



I. Pinang tjaroelock . 



III. Pinang tjotjok . 



II. Pinang waiii^i. 



„ 1044 Pinangvrnchten en noten van Ambon. 



b. i'inang bebaoe. 



c. Pinang hitam . 

 Cl. Pinang poefi/i. 



Areca j^Iandiformis, Lam (lloutt? ') 



Volksiianieii . Mal. Molukken: Pinang InnQsa, Pinang pan- 



dang—A\i: Kakal<ai\ (Amb), Doko (Tcrnj, Doko, Dokoto, 



(Halmaheira). 

 De eerste soort van Pinanga sylvestris glandiformis 

 van Rumphius (1—38) komt voor zoowel aan het strand als in het 

 gebergte, vooral op Boeroe. 

 stam. De stam is hooger, doch ranker, dan van Areca catechii, 



L; het buitenste hout is ruim een vinger dik en wat harder 

 dan van den pinang, eerst wit, in den ouderdom ros, ge- 

 makkelijk te splijten. Van de daarvan verkregen latten geldt waar- 

 schijnlijk het zelfde als medegedeeld onder Pinanga ternatensis, 

 Sc/icff. 

 Zaden. De zadeu, ter grootte van een olijfpit, kunnen desnoods bij de 



sirihpruim worden gebruikt, doch zij zijn vrij bitter. Ook zeggen 

 de inlanders, dat degenen die ze te veel eten, daarvan scheuren 

 of kloven in de voetzolen krijgen (Rumph.). 



In het Museum. 



Mus. No. 1030 Zaden— 's Lands Plantentuin — Buitenzorg. 



Areca piimila, BI. 



Volksnamen. Soend: Djambc rcndch. 

 vruchiLMi. De zeer fraaie, kleine, kersroode vruchten zijn h\\ de Chineezen 



') Rumphius beschouwt Areca glandiformis, La/« en Pinanga ternalensis, 

 Sclieff. als „veranderingen" van een en dezelfde Soorten behandelt ze teza- 

 men. Het is daarom niet onmogelijk, dat de inlandsche namen niet of niet 

 alle passen hij den botanischen en ook dat hetgeen omtrent liet gebruik 

 van het hout is medegedeeld, voor een van beide soorten niet geheel op- 

 gaat. 



