COLOCASIA - TYPHONIUM . 1 59 



juist bij de insnijding van de bladschijf, bij Colocasia een heel 

 eind daar van daan. Nader onderzoek bracht mij echter tot twijfel 

 of de naam kimpoel wel uilsluitend wordt gebezigd voor de uit 

 Amerika ingevoerde Xanthosoma, daar ik van onverdacht betrouw- 

 bare zijde te Batavia kimpoel ontving met Colocasia-blad. Toen 

 ik te Buitenzorg die soort verifieerde, werd unaniem de knol kim- 

 poel genoemd, doch met de zelfde eenstemmigheid werden de 

 bladeren voor talës-bladeren uitgemaakt. Het is dus aan twijfel 

 onderhevig, of de inlanders wel tusschen kimpoel en talës dezelf- 

 de verschillen zien als de botanisten tusschen Xanthosoma en 

 Colocasia. Men deelde mij mede, dat de talës-knol van onderen 

 het dikst is, de kimpoel daarentegen daar het dunst; dat de knol 

 van talës hard, die van kimpoel slymerig is ; dat de worteluitloopers 

 van talës meer gerekt zijn dan die van kimpoel; dat als de plant 

 aan zichzelf wordt overgelaten, de worteluitloopers van talës zoo 

 groot worden als de moederknol, terwijl die van kimpoel, als ze 

 niet worden uitgezet, klein blijven en dat men, om den groei van 

 talës te bevorderen fom groote knollen te verkrijgen^, de wortel- 

 uitloopers wegneemt, terwijl men die van kimpoel gerust kan 

 laten zitten. Voorts wordt talës aangeaard, terwijl dat met kimpoel 

 niet het geval is. 



Kimpoel, waarvan op de pasars nimmer anders dan de wor- 

 teluitloopers zoowel rauw als gekookt, niet de „moederknol- 

 len," werden aangetroffen, hoewel ook die worden gegeten — wordt 

 minder lekker geacht dan talës; ik hoorde trouwens vaak talës 

 den lekkersten van alle knollen noemen; kimpoel wordt meest 

 in sajoers gebruikt; de bladstelen vinden dezelfde toepassing 

 als die van talës. Men onderscheidt de variëteiten naar dezelfde 

 kenmerken als talës. 



In het Museum. 



Mus. No. Xanthosoma violaceuni, Sc//f?//. — Kimpoel bodas— Buiten- 



zorg. 

 „ „ X. V. S. — Kimpoel Iiideung — Buitenzorg. 



Typhonium divaricatum, Decne. 



Volksnamen. Mal. Mol: Bira ketj'il, Kalcmojang, 

 Volgens Koorders' Excursionsflora wildgroeiend kruid, 10 a 20 

 cM. hoog, groeiend in de vlakte en het lage gebergte. Rum- 

 phius ("V— 319) noemt de Arisarum am b o hi i'c u m een moei- 

 lijk uit te roeien onkruid in tuinen. De knol is volgens hem zoo groot wortei 

 als een gepelde okkernoot, in- en uitwendig wU en uiterst scherp, 

 zoodat tong en lippen op gevaarlijke wijze opzwellen, zoo men' 

 onvoorzichtig daarvan eet. Nochtans zegt Filet (Ho. 1236; dat 

 c'e knol, na afgekookt te zijn, wordt gegeten. 



Typhonium, spec. 



Volksnamen. Jav: Trênggiling ment ik. 

 Dr. Boorsma deelde mij mede, dat in Midden-Java onder Trêng- wortei 

 giling méntik wordt verstaan de knollen van een Typhonium- 

 soort. Te Soerakarta wordt die aangebracht uit het Zuidergebergte. 

 De knol wordt, met adas-poelasari en verdunde azijn gewreven, 

 gebruikt als smeersel tegen huidziekten (korèng). 



