164 32. BROMELIACEAE. 



daarvan het volgende gezegd. De ananas, die voor de vezelbe- 

 reiding wordt gebruikt, wordt in de Philippijnen speciaal aangeplant; 

 de vruchten zijn wel eetbaar, doch klein van stuk, wat het ge- 

 volg kan zijn van het dicht opeen planten, met het doel een 

 lange, fijne, zijdeglanzende vezel te verkrijgen. De bereiding 

 geschiedt uit de hand, is zeer tijdroovend en vereischt een ze- 

 kere mate van handigheid. De bladeren worden gesneden, zoodra 

 zij een bepaalden ouderdom hebben, van de stekels ontdaan en 

 gestrekt. Het ontvezelen moet plaats hebben binnen 2 etmalen 

 na het snijden, omdat bij langer uitstel niet alleen de kwaliteit 

 achteruit gaat, doch ook het ontvezelen moeilijker wordt. Het 

 afscheiden der vezels, die in lagen in het blad voorkomen, ge- 

 schiedt door middel van schrapen. Als een laagje bladmoes is 

 verwijderd, worden de vezels met een mes opgelicht, voorzichtig 

 losgemaakt en verwijderd. Daarna wordt het volgende laagje 

 bladmoes weggeschraapt en zoo vervolgens. De vezels moeten 

 dadelijk in versch water worden uitgespoeld, om het aanklevende 

 bladmoes te verwijderen. Voorzichtig werkende verkrijgt men 3 

 a 5"/,, van het bladgewicht aan vezel. Om de hoogst betaalde vezel 

 te verkrijgen, wordt deze na het uitwaschen gestampt in een houten 

 mortier. Op de plaatsen van productie betaalt men niet meer 

 dan 60 a 85 cent per KG; de vezel wordt op de Philippynen zelf 

 versponnen. 



Het hier voor de Philippynen medegedeelde, geldt ook voor 

 het staatkundig tot Ned. Indië behoorende Talaut (Res. Menado). 

 De langwijlige manier, waarop de vezels op dikte gesorteerd en 

 aan elkaar geknoopt worden alvorens te worden verweven, komt 

 geheel overeen met de beschrijving, door Jasper en Pirngadie 

 gegeven van de koffo-bewerking aldaar. 



Die vezelindustrie breidt zich op de Philippijnen niet uit; op 

 het Vezelcongres te Soerabaja in 1911 werd door den vezelex- 

 pert Saleeby van het Philippijnsche gouvernement medegedeeld, 

 dat dit het gevolg is van onregelmatige vraag; van tijd tot tijd is de 

 vezel onverkoopbaar. Desondanks is ananasvezel een der artikelen, 

 die periodiek voor het voetlicht worden gebracht als geroepen 

 om een omwenteling te brengen in de textil-industrie. Van hare 

 lotgenooten onderscheidt zij zich echter door een werkelijk goed 

 product te zijn. Ananasvezel is volgens verschillende autoriteiten 

 een van de sterkste en fraaiste van alle plantenvezels. In den 

 Europeeschen handel is zij niet bekend, daar slechts van tijd tot 

 kleine proefjes ter taxatie worden aangeboden. Zij kan alleen van 

 practisch belang worden, als zij loonend langs machinalen weg 

 kan worden afgescheiden. Technisch is die afscheiding met de 

 moderne sisalontvezelmachines wel mogelijk en proeven om op- 

 brengst en rentabiliteit vast te stellen zijn genomen na afloop van 

 het Vezelcongres in 1911. De resultaten daarvan zijn nog niet 

 bekend geworden en bijgevolg waarschijnlijk niet gunstig. 



Het kweeken van ananas zoowel voor de vezel als voor de 

 vruchten, schijnt niet te gaan. De vrucht eischt ruimte en zon- 

 neschijn; lange bladeren verkrijgt de plant als zij in de schaduw 

 geraakt en de strijd om het bestaan door opdringen van soort- 

 genooten of andere planten zwaarder wordt. 



