AGAVE -CURCULIGO. 187 



Tijdsch. V. N. & L. in N. I. dl. 56 (1896) bl. 169 en Teysmannia 

 1899 bl. 476 en 609. 



Het vezelrendement bedraagt hier ca 2 "/o van het bladgewicht 

 en daardoor hebben de agaves op de Mauritius hennep een grooten 

 voorsprong. Deze laatste heeft het hier als vezelplant nooit verder 

 gebracht dan tot proefnemingen. Hiertoe werd echter aangespoord 

 door de Redactie van Korte Berichten voor L. N. & H., die aan 

 een extract uit een artikel over Mauritiushennep in het Bulletin 

 Imp. Institute 1910 bl. 265 in haar nummer van 16 — 1 — ll(bl.67) 

 toevoegde, dat het zeer wel mogelijk is dat gronden, minder ge- 

 schikt voor agave-cultuur, voor Mauritius hennep zullen blijken 

 te passen en dat proefnemingen in die richting gewenscht zijn, 

 ook omdat de verhouding der marktwaarden was gewijzigd, ten- 

 gevolge waarvan de Mauritius hennep, die zich voor spindoelein- 

 den beter leent dan agave-vezel, hooger prijs bedong dan agave- 

 vezel. 



In het Museum. 



Mus. No. 4010 Mauritius hennep — Cultuurtuin — Buitenzor^. 

 „ 4041 Mauritius hennep — Port Louis (Mauritius). 



Curculigo latifolia, Ait. 



Volksnamen. Mal. Mol: Katari — Soend: Marasi, Purasi, 



Tjongkok. — Borneo: Lëmba. 



Het Involucrum van Rumphius (VI — 1 14) is een kruid, was- 

 sende in ijle bosschen, steeds in troepen bij elkaar, 3 a 4 voet 

 hoog en als het in de schaduw staat wel 6 voet hoog wordend. 

 In het laatste geval zijn de bladeren tot 3 a 3'/2 voet lang. In BiadLTcn. 

 de inlandsche huishouding zijn deze bladeren van groot belang 

 om allerlei vruchten en waren daarin te pakken en te verzenden, 

 want zij zijn dun, taai, minstens twee handen breed, schuitvor- 

 mig, van achteren en van voren toegespitst en mitsdien zeer ge- 

 geschikt voor pakmateriaal (Rumph). 



Ook Hasskarl (Het Nut, No. 890) zegt dat de bladeren veel- 

 vuldig worden gebruikt voor het verpakken van groenten enz. 



Op Borneo worden uit de bladeren vezels bereid, die gebruikt vezelstof. 

 worden om te weven. Reeds in 1880 berichtte Thiselton Dyer 

 in Trimens Journal of Botany (bl. 219), dat het Kew Museum 

 uit N. W. Borneo zeer dichte weefsels ontving, van deze vezel 

 vervaardigd. In Oct. 1906 werd mij uit Sampit bericht dat uit de 

 bladeren van de Lëmba die een lengte kunnen bereiken van ca 

 l'/2 ^■, ^^e vezels kunnen worden verkregen door voorzichtig af- 

 schrapen met een mesje. Men draait ze tot garen en maakt er 

 touw en netten van, terwijl de Dajaks er nog korte, bij de vrouwen 

 in gebruik zijnde sarongs van weven. 



Een ander bericht uit Borneo (ik verzuimde aan te teekenen 

 uit welk deel) vermeldde, dat voor de bereiding der vezels de 

 steel en de top der bladeren worden afgesneden, dat dan de bla- 

 deren eenige dagen in water worden gelegd en ten slotte het 

 week geworden bladmoes met een stuk bamboe wordt afgeschraapt. 

 De verkregen vezels worden eenige dagen lang gedroogd en zijn 

 dan geschikt om er rijstzakken en kleedingstukken van te maken, 

 welke echter meer en meer in onbruik eeraken. 



