240 46. ZINÜIBERACEAE. 47. CANNACEAE. 



als de plantjes 3 bladeren bezitten en moet zeer voorzichtig 

 geschieden om beschadiging van de rhizomen en wortels te 

 voorkomen. Uit den aard der zaak kan het iiitplanten alleen 

 geschieden op tijden dat men verzekerd is van voldoenden 

 neerslag. De plantwijdte verschilt van 6 tot 12 vt naar 



Opbrengst, gelang van de geaardheid van den bodem. In het derde levens- 

 jaar geven de planten een kleinen oogst, in het vierde een iets 

 grooteren en van af het vijfde jaar zijn zij in volle productie. 

 De opbrengst op Ceylon wordt opgegeven te bedragen, in het 

 4e jaar 150 Ibs marktproduct per acre, in het 5e jaar en vervolgens 

 300 Ibs. 

 Oogsten. De bloemen verschijnen niet gelijktijdig aan den uit den bodem 



oprijzenden stengel, zoodat men aan een stengel bloemen en 

 vruchten in alle stadia van ontwikkeling vindt. De vruchtjes 

 moeten worden geoogst als zij hun maximum grootte hebben 

 bereikt en vol zijn, wat gepaard gaat met het overgaan van de 

 groene kleur in een gele, doch het eischt langdurige ervaring bij 

 de plukkers om juist te kunnen beoordeelen, wat geschikt is om 

 te oogsten en wat nog niet. Op het aangegeven moment is de 

 geur op zijn best; te rijp geplukt zal het onvermijdelijk percen- 

 tage van tijdens de bereiding openspringende vruchten te hoog 

 loopen, terwijl juist het streven er op gericht moet zijn om het 

 uit een finantieel oogpunt schadelijke openspringen binnen de engst 

 mogelijke grenzen te beperken. Met het oog daarop worden de 

 vruchtjes geoogst mèt het steeltje, hoewel dat later moet worden 

 afgeknipt. Men gebruikt bij het inzamelen een bijzonder soort 

 schaar. Stengels, die buiten het bereik van de schaar vallen, 

 worden in hun geheel geplukt; de onrijpe vruchten zijn alsdan 

 verloren. Een koelie plukt op Ceylon gemiddeld 8 — 12 Eng. 

 ponden nat. 



Bereiding, Qe kunst van het bereiden bestaat in het verkrijgen van licht- 

 stroogeel product met een minimum van gespleten vruchtjes. De 

 beste en goedkoopste manier is langzaam drogen in de zon. Bij 

 te snel drogen barst de schil zeker en daarom stelt men ze des 

 morgens gedurende drie uren en des middags gedurende twee 

 uren aan de zonnewarmte bloot. Bij opkomende buien moeten 

 zij tegen regen kunnen worden beschermd. Door de omgeving 

 echter waarin de kardemom groeit, is maar al te vaak natuur- 

 lijke droging niet mogelijk en moet men zijn toevlucht nemen 

 tot drogen op horden in een drooghuis, doch ook dit moet zeer 

 geleidelijk geschieden. Na het drogen worden de steeltjes afge- 

 knipt; op Ceylon zijn daarvoor thans machines in gebruik. Ver- 

 volgens worden de lichte en opengesprongen zaden uitgezocht 

 en de overblijvende met zeven gescheiden in drie grootten, die 

 dan nog op kleur worden gesorteerd. Tenslotte zoekt men de 

 aantrekkelijkheid van het uiterlijk te verhoogen, door ze te bleeken 

 met dampen van brandende zwavel. De verpakking geschiedt in 

 met jute-weefsel gevoerde kisten, waarbij het product volkomen 

 droog moet zijn. In de laatste jaren betrekt Eng. Indië belangrijke 

 hoeveelheden gedroogde gr(jene kardemoms van Ceylon. 



Variëteiten. Verschileude variëteiten van Elettaria Cardamomum, White zijn 

 in cultuur n.1.1) de var. minus, de Malahar kardemom mijt m\n 



