CANNA-MARANTA. 



243 



Den geheelen archipel door wordt deze plant voor vlechtwerk 

 gebruikt. Men schraapt van de versch gesneden stelen de groene 

 faag af, waardoor deze een glad en glanzend oppervlak krijgen 

 en tlroógt ze vervolgens. Daarna worden zij gespleten en de zachte 

 binnenlaag verwijderd, zoodat er harde, glimmende, dunne strookjes 

 overblijven, in de Preanger Regentschappen vervaardigt men 

 daarvan mandjes, koffertjes e.d.; elders andere gebruiksvoor- 

 werpen, als matten enz. 



Een papje van de jonge stelen met gember en koelii lawan ge- Medicinaal, 

 bruiken de Makassaren, volgens Rumphius, tegen galbulten. 



Volgens Hasskarl (Het Nut, No. 157) wordt het vocht uit de 

 stelen op slangebeten en dat uit de samengerolde bladeren tegen 

 oogziekte aangewend. 



In het Museum. 



Mus. No. 4178 Clinogyne dichotoma, So//sö. — Bamban-stengels— Bui- 

 tenzorg. 

 4175 Vlechtmateriaal van id. — Tasikmalaja. — Preanger Re- 

 gentschappen. 

 1407 Vlechtmateriaal voor Bamban-matten (ontvangen zonder 

 herbarium materiaal)— Kendangan—Z & O. Afd. van Bom. 



„ M04'6 Bambanmatten, herkomst a.v. 



a. 2.04X0.95 M. Prijs te Margasari in Sept 190540duitcn 



b. 2.20X1.10 „ „ „ „ „ — ,,— 70 „ 



c. 2.40X1.30 „ „ „ „ „ -„- 80 „ 

 N.B. Deze matten worden vervaardigd voor de inland- 

 sche markt; de maten zijn niet constant. 



Maranta arundinacea, L. 



Volksnamen. In vele talen: van /l/rmvroof afgeleide namen : 

 Soend : ook Paiat sagoe — Jav : ook Garoet. 



Kruid, 50 — 75 cM. hoog, de arrowrootplant, ingevoerd en v°J^f^;^"" 

 thans over den geheelen archipel verspreid, gekweekt voor- 

 komend. 



Op Java wordt arrowroot weinig aangeplant, doorgaans slechts 

 op ijl beplante erfgedeelten, zelden op tegalgronden, niet op sawahs. 

 Alleen langs de noordkust van Midden-Java (Cheribon, Tegal en 

 Pekalongan) vindt men — naar De Bie mij mondeling mededeelde— 

 dit gewas, daar anggrèk genoemd, in belangrijke hoeveelheid 

 aangeplant, doch insgelijks alleen op de woonerven. De grond cultuur. 

 wordt eens of meermalen omgespit en soms wel, soms niet tot 

 bedden opgehoogd. Waar het uitplanten niet geschiedt op bedden, 

 vormt men deze later door aanaarden na het wieden. Als 

 planlmateriaal bezigt men uitloopers van een afgeoogst veld, 

 die voor het uitplanten van de wortels worden ontdaan en soms 

 nog eerst getopt. Men plant op rijen van 3a4 voet ouderlingen 

 afstand en op een plantwijdte in de rij van ongeveer 1 voet 

 (De Bie, Inl. Landb 1 — 115). Iets uitvoeriger aanwijzingen geeft 

 dezelfde schrijver in Teysmannia 1905, bl. 62, waar hij als 

 plantwijdte in de rij aanbeveelt 2 voet en zegt dat, hoewel 

 arrowroot groeit tot op 2500 a 3000 voet boven de zee, de beste 

 resultaten worden bereikt op een hoogte van 500— 1500 vt. op 

 matig losse, niet al te zandige gronden en dat de plant zich 

 dankbaar toont voor bemesting^ en zeer matige schaduw. Tegen 

 grondwater is zij niet bestand. 



