42 © © © 
lius ex mea fententia feciffet Criticus incerta illa adno- 
tare, quam fine probatione obfervationes Linneanas in- . 
certitudinis redarguere voluerit. Quodfi enim Criticus 
illas pro incertis habeat neminem effe, qui hoc curet, 
fpondeo, zternz funt veritates. Momo fatisfaciet nullus. 
Pag. 134. lin. 26. ita habet Criticus: , Prius autem 
„, Quam commentationi huic finem imponamus fingularem 
„ editoris methodum tangamus, qua aliorum virorum 
,„ meritillimorum obfervata filentio tranfeat, quontumvis 
„ cum fuis conveniant, feilicet ideo ut videtur, ut 
„ ipfius habeantur inventa & obfervata. Quare enim 
alias, ut hanc folum nominemus , Schreberi monogra- 
„ phiam Saxifrage Sarmentofz taeuiflet, que diu publici 
„ juris fadta et, & plante hujus hiftoriam egregie illu- 
ftrat. ” Quod a Linne aliorum obfervata laudare 
non intermiferit ex toto fupplemento fatis fuperque con« 
fiat. Dum vero Scheberi monographiam non habuerit, 
opufeulum hoc excitare non potuit, fi hoc pro peccato 
reputari deberet, queritur, anne majus fit Schreberi, 
qui fafciculis die Saügthiere inferiptis plurimas. citationes 
oblitus fuerit; vel immortalis Dni. ab Haller, quem in 
Bibliotheca Botanica non meminiffe novimus Laur. Ko- 
bergi, Tradtatum: Grundvahl till. Plante Kenningen Upf. 
1730. 1ı6mo. cum figuris. Talia Linneo vitio vertere 
poteft nullus nifi atterrima motus invidia juxta vetus 
lud: male de alis non cogitat, qui non ipfe malus 
fit. Pag. 135. lin. 1. ,, Deinde cur, inquit , Bacchari- 
„ dem Diofcoridis, fi, ut monet, perperam ita dicitur, 
„;, hoc nomine infignitam relinquit in tot & tantis ex 
