19 



KWA.MITATIEVE BEPALING DER BESTA!VDDe1?LEN. 



1 . Waterhc paling. 



Het watergehalte van het zout werd bepaald bij de don- 

 kerroode gloeihitte, onder een konstanten , droogen en kool- 

 zuurvrijen luchstroom, daar het bij de proef gebleken was, 

 dat na drie uren verhittens in een oliebad bij 185*^ Celsius, 

 niet al het water (slechts 1,54 pCt.) werd uitgedreven. 

 Maar aangezien bij de donkerroode gloeihitte eenig chloor 

 van het mogelijk voorhanden chloormagnesium of cliloor- 

 calcium zoude kunnen ontwijken en alzoo het watergehalte 

 te hoog doen uitvallen, zoo werd een doelmatige toestel 

 met eene oplossing van salpeterzuur zilveroxyde aangelegd, 

 ten einde c. q. het ontwijkende chloor vast te leggen, en. 

 als chloorzilver te bepalen. liet gevonden chloor Averd dan 

 van het totaal- verlies afgetrokken en daarna het ekwivalent 

 zuurstof in rekening gebragt, dat iu de plaats van het 

 chloor iu verbinding was getreden. Bij dit monster was 

 de oplossing van het salpeterzuur zilveroxyde in den toestel 

 echter volkomen helder gebleven, zoodat door verhitting 

 van het zout geene chloorverbindingen ontleed waren, en 

 dus geene korrektie aan het gevonden water behoefde te 

 worden aangcbragt. De proefnemingen zijn minstens twee 

 maal genomen en bij de berekening alleen die gebruikt, 

 die onderling niet meer dan 0.05 pet. verschilden. 



Op deze wijze verloren : 



8.283 grm. zout aan gevvigt 0.160 grm. of 1.950 pet. en 



7.757 grm. zout verloren 0.149 grm. of 1.920 pet.; dus is 

 het gemiddeld watergehalte 1.92o pet. 



2. Bcpalhuj der in water onojjlosbare bestauddeelen. 



Hiertoe werd eene gewogene hoeveelheid zout op twee 

 volkomen gelijke filtra gebragt, zoo lang met water uitge- 

 spoeld, tot het laatst afloopende water geene reaktie op 

 chloor vertoonde en daarna de filtra gedroogd en gewogen. 

 Aldus lieten 17.768 grm. zout 0.0118 grm., op 100'gedroog- 



