21 



branden en als koolzure kalkaarde te wegen , waaruit verder 

 door berekening het kalkgehalte gevonden werd. — Aldus 

 verkreeg men van 10.245 grm. zout 0.1126 grm. koolzure 

 kalkaarde, waarin 0.0655 grm. kalkaarde , of 0.615 pet.; — en 

 van 16.856 grm. zout 0.1906 grm. koolzure kalkaarde, 

 waarin 0.1067 grm. kalkaarde, of 0.654 pet. — Derhalve 

 bevatten honderd deelen zout gemiddeld 0.624 kalkaarde. 



7. Bepcdintj der magnesia. 



De heldere zoutoplossmg, waaruit volgens 6 de kalkaarde 

 verwijderd was, werd met phosphorzure soda en ammonia 

 behandeld, de verkregen phosphorzure magnesia en am- 

 monia gegloeid en gewogen. Uit de pyrophosphorzure 

 magnesia werd het magnesiagehalte berekend. 



10.245 grm. zout gaven 0.0055 grm. pyrophosphorzure 

 magnesia, waarin 0.00125 grm. magnesia, of 0.0298 pet., 

 en 16.856 grm. zout gaven aan pyrophosphorzure magne- 

 sia 0.0055 grm. waarin 0.00118 grm. magnesia, of 0.0282 

 pet. — Dus gemiddeld voor honderd deelen zout 0.029 

 magnesia. 



8. Bepalivrj van- liet cJ/loor. 



Uit de, met verdund salpeterzuur zuur gemaakte, wa- 

 terige oplossing van het zout, werd het chloor door salpe- 

 terzuur zilveroxyde nedergeslagen , en uit het verkregen 

 chloorzilver het chloorgehalte berekend. 



1.587 grm. zout gaven op deze wijze aan gegloeid chloor- 

 zilver 5.7575 grm., waarin 0,829 grm. chloor, of 58.559 

 pet. en 1.1585 grm. zout gaven 2.6925 grm. chloorzilver, 

 ■waarin 0.66569 grm. chloor, of 58.475 pet. Derhalve 

 gemiddeld voor honderd deelen zout 58.506 chloor. 



9. Bepaling van het cJdoorsodimi. 



Nadat van de gezamenlijke hoeveelheid gevonden chloor, 

 datgene was afgetrokken, wat bij de berekening bleek met 

 andere bases, zoo als kalk , en magnesia , verbonden geweest 



