4S 



De landtong van Siboeloean wordt gevormd door een 

 geheel geïsoleerd gebergte, vtaarvan de hoogste top, de 

 Tambak-liadja (door andere inlanders werd mij dezelfde 

 top Goenoeng Petikalo genoemd) ongeveer 425 el (1350 

 rijnl. voet) hoog is; het heeft naar alle kanten, die aan 

 de baai uitkomen , sterke helling. De menigvuldige kapen 

 aan de branding der zee blootgesteld, maar vooral aan de 

 zuidzijde, het gedeelte, dat zich uitstrekt van den mond 

 der Siboeloean-rivier tot aan den hoek Laboean-Mandheling, 

 waarop bij vloed en bij den geringsten wind uit het wes- 

 ten en zuidwesten zeer hevige branding staat, vormt eene 

 zoo schoone natuurlijke ontblooting der aardlagen, als men 

 zich voor het gemak van een geologisch onderzoek slechts 

 wenschen kan. 



Vooral de zuidzijde der landtong is wegens hare strek- 

 king (namelijk nagenoeg regtstandig op de rigting der for- 

 matie) uiterst geschikt om de opvolging der lagen naauw- 

 keurig te leeren kennen. 



Vlak aan den mond der Siboeloean-rivier werd werke- 

 lijk de koolschiefer terug gevonden, maar ze is hier min- 

 der zwart en splijt in regelmatige dikkere platen. Er loopt 

 hier een zeer nietig bergwatertje in de rivier uit en aan 

 den mond van dat stroompje vond ik enkel kleine platte 

 stukjes kool (ter grootte van een dubbeltje ongeveer) ; het 

 watertje opgaande was het niet mogelijk verdere sporen 

 van kool te ontdekken. 



De aardlagen zijn hier nog steiler opgerigt dan op het 

 eiland Pandjang, de dieping is eveneens naar het z. w. 

 gekeerd. Vervolgt men nu de opvolging der aardlagen in 

 de rigting naar den hoek Laboean-Mandheling , zoo ziet men 

 de kleischiefer door zandsteenlagen gedekt. De helling der 

 lagen vermindert spoedig; even buiten den mond der Si- 

 boeloean-rivier liggen zij bijna horizontaal en nog een wei- 

 nig meer naar buiten is de dieping tegengesteld, of naar 

 het n. o. gerigt. 



iiij lu't punt y ontmoet men weer kleischiefer, echter 



