a4 



kiften. Ook hier ziet men weer dezelfde afwisseling van 

 zandsteen, kleizandsteen 'en kleischiefer, allen zonder ver- 

 steeningen; de dieping is naar het zuidwesten, maar te 

 gering dan dat de rigting der lagen hier naauwkeurig 

 kan worden bepaald; zij ligt echter tusschen 150° en 

 140°. 



Van Sidoea-lloepa werd de weg over land voortgezet. 

 Langs de rivier had ik aanteekening gehouden van rigting 

 en bogten, en nu w-erd de landweg bij benadering met 

 boussole en op den pas opgenomen, ik zeg bij benadering, 

 want aan een geregelden pas viel maar zelden te denken. 

 Van hier tot Moekoer toe herinneren de inlanders zich 

 niet, in lö jaar, het bezoek van een Europeaan gehad te 

 hebben. De behoefte aan kommunikatie tusschen de kleine, 

 weinig bevolkte kampongs, schijnt zeer gering te wezen, 

 althans de weg is niets dan een ellendig, smal, bogtig pad, 

 dat bijna uitsluitend door de laagste , moei'assigste plaatsen 

 van het bosch loopt. 



Waar het boven het water verheven is, loopt men in 

 den regel over boorawortels , die door de aanhoudende wer- 

 king van afloopend water hoog boven het pad uitsteken; 

 op de lage plaatsen waadt men tot aan de kniën door een 

 poel van troebel water. 



Honderden omgevallen boomen zijn zoo vele hindernis- 

 sen op dit reeds zoo moeijelijk te volgen pad eu ik mogt 

 mij gelukkig rekenen, dat de koelies, ofschoon mor weer- 

 zin, mijn goed ten minste van de eene kampong naar de 

 volgende droegen. 



In het geheel slingert het pad door eene vallei tusschen 

 twee heuvelreeksen, v/aarvan de westelijk van liet pad ge- 

 legene bij Singa-Mata eindigt. 



De oostelijke is hooger en doét reeds in uc verte, door 

 haren afgeronden , menigvuldig met groeven ingesneden 

 vorm , het graniet gebergte vermoeden. 



Bij Sitahan-Barat is men dit gebergte reeds zeer nabij ; 



