57 



doen kappen, lanfj.s hetwelk ik bij Siboeloeau het r;eber{jte 

 besteeg;; en aan den mond der rivier van Siboeloean weer 

 afdaalde. In yeen der beide riviertjes, noch Jan(js dat pad, 

 werd een spoor van kool door mij ontdekt. 



[n het riviertje Ganibier werd eene jjoede ontblootinj^ 

 van het (gesteente waargenomen: eene klei-zandsteenlaajj 

 vertoont ook hier de gewone rigting van 130° bij 20° die- 

 ping naar het Z. W. 



0[« dezen togt werd nog eene geologische merkwaardig- 

 heid waargenomen, namelijk, dat op een hoog punt van 

 het gebergte, waar alles digt met bosch begroeid is en 

 geene steile bergwanden voorkomen , een kolossaal stuk 

 eener zandsteenlaag onder eene helling van ongeveer 4o° 

 als uit den grond opiijst, en in dien stand gesteund wordt 

 door twee kleinere blokken , zoodat het geheel eene soort van 

 afdak vormt, waaronder 10 en meer personen zich kunnen 

 bergen. In den omtrek ziet men nergens dergelijke blok- 

 ken en ook geen veel hooger punt waar het van af ge- 

 stort zou kunnen zijn. 



Ik zou thans nog uitvoerig kunnen vermelden de namen 

 der zoo menigvuldige kapen, die niet allen op de kaart 

 vermeld staan, en van het gesteente, dat ik op elk dier 

 punten aantrof. Ten einde drooge opsomming te vermij- 

 den wil ik alleen het voornaamste opnoemen, namelijk: 



dat bij den hoek Laboean-Senang eene grot voorkomt in 

 de zandsteenlagen , waarin echter de menigvuldig afgestorte 

 stukken van de zandsteenlaag die het dak vormt, reeds 

 aan den ingang ter waarschuwing strekken, dat men daar 

 binnen niet veilig kan vertoeven; 



dat aan den hoek Laboean-Mandheling (noordelijkst ge- 

 deelte) eene zeer goede ontblooting van opvolgende lagen 

 voorkomt, waarbij eene laag koolschiefer van ruim 2 pal- 

 men zwaarte; 



dat de zandsteenlagen aan den hoek van Sibogha tegen- 

 gesteld, d. i. naar het N. O. diepen en dat aan den hoek 



