83 



uitvoering werd opgedragen aan een mijn-ingenieur, om 

 daaraan in de maand Mei , na afloop der westmousson , te 

 beginnen. 



Den 25en September 1858 was dat werk volbragt en 

 door den onderzoeker gerapporteerd : 



dat er ter plaatse een stokwerk voorkomt, waarin man- 

 gaanerts wordt aangetroffen , te weinig om aan eene voor- 

 deelige ontginning van dien erts te denken ; 



dat wegens de ligging , het grootste deel der waarde van 

 den erts zou worden geabsorbeerd, door de transportkosten 

 naar het schip , dat er mede beladen zou worden , en , 



dat, al ware de rijkdom en de uitgebreidheid van dit 

 mangaan-erts-dépót, het dubbele van wat zij zijn, dat dan 

 nog die erts niet met voordeel ontginbaar is. 



Bij besluit van den gouverneur generaal van den 50en 

 Oktober 1858, No. 27, werd aanteekening gehouden: dat 

 niet zal worden overgegaan tot de exploitatie van den man- 

 gaan-erts te Tjie-Kangkareng , in de residentie Preanger- 

 Regentschappen. 



Het onderzoek is gepubliceerd in het natuurkundig) tijd- 

 schrift voor Nederlandsch Indie , XXIIe deel , bladzijde 218. 



Van dit mangaan-erts-dépót is voor de toekomst niets te 

 verwachten. 



7e. Banten (Bantam.) 



Kolen. In 1852 werd door den resident van Banten een 

 stuk steenkool aan de natuurkundige vereeniging in Neder- 

 landsch Indië gezonden, dat op het strand der Meeuwen - 

 baai was gevonden. 



De ingenieur, belast met de leiding der dienst van het 

 mijnwezen , gaf, als mede-direkteur van de natuurkundige 

 vereeniging, aan die direktie te kennen, dat dit stuk kool , 

 dat den vorm had van eenen rolsteen, waarschijnlijk afkom- 

 stig was van eenig Europeesch schip , zijnde de kool van 

 eene superieure kwaliteit, waarvan het voorkomen op Java 

 onwaarschijnlijk was. 



