86 



had genomen van het verder ondeezoek voor partikuHere 

 rekening, medenemende een Europeschen opziener, werk- 

 volk en gereedschappen. De met de leiding der dienst van 

 het mijnwezen belaste mijn-ingenieur vertrok gelijktijdig 

 daarheen , medenemende den buitengewonen mijn-ingenieur, 

 die het aanvankelijk onderzoek uitvoerde. 



De met de leidmg der dienst van het mijnwezen belas- 

 te mijn-ingenieur rapporteerde in Junij 1855 aan den gou- 

 verneur-generaal : 



dat hij in persoon naar de Meeuwenbaai was gegaan, 

 wep^ens het belang der zaak en omdat zoo wel de heer de 

 Vries, als zijn personeel, met een onderzoekingswerk als 

 dit geheel onbekend waren ; 



dat hij den eersten onderzoeker daarheen had meege- 

 nomen om tijd uit te winnen, door plaatselijke aanwijzin- 

 gen te laten doen ; 



dat van de twee vindplaatsen, door dien onderzoeker 

 aangegeven als in aanmerking komende voor nader onder- 

 zoek, de bruinkolen aan de Tjie-Temoe ten eenenmale on- 

 bruikbaar zijn bevonden, terwijl op de tweede dier aanbe- 

 volen vindplaatsen, aan de Tjie-Bajor, of éene zeer ver- 

 stoorde bruinkolenlaag, of wel slechts een belangrijk nest 

 van bruinkolen voorkwam; 



dat in de heuvels een verder onderzoek onnoodig was, 

 als kunnende geene goede uitkomsten opleveren, en 



dat het eenige werk dat uit te voeren viel, om het 

 bewijs te leveren, dat hier niets bruikbaars' van kolen werd 

 aangetroffen, bestond in eene boring in het vlakke voor- 

 land, tusschen de heuvels en het strand; 



dat de partikuliere belanghebbenden tot die boring 

 waren besloten. 



Van S Oktober tot 5 December 1855, is de bedoelde bo- 

 ring voortgezet, doch zonder eene kolenlaag te vinden en 

 heeft men het onderzoek daarbij gelaten , overtuigd dat de 

 kosten welke daaraan werden besteed , nutteloos waren. 

 Bij besluit van den 15en Junij 1861, No. 88, heeft de 



