247 



De in tle laatste kolom voor liet 2e f^eval gegevene for- 

 mule heeft StiHive empirisch afgeleid bij de herleiding der 

 chronometer-Gxpeditiën tusschen Pulkowa en Ahona in 

 1845. Stelt men in die formule p = 0, dan verkrijgt men 

 eene die voor het eerste geval geldt. 



Vergelijkt men deze formulen, dan ziet men dat in de 

 Ie onderstelling de gewigten van dezelfde orde zijn als de 

 omgekeerde getal waarden der tijd-intervallen, in de 2e on- 

 derstelling als Imnne omgekeerde derde magten. Verge- 

 lijkt men dus eene bepaling van het tweede geval, waar 

 bijv. t — 7, p = 5 en '^ — It dagen geweest is, met eene 

 andere, waar ^ = 14, fj -^ 6 en ~' = 10 dagen is, dus al- 

 len dubbel zoo groot, dan zal het gewigt der laatste bepa- 

 ling, in betrekking van die der eerste, volgens de Ie on- 

 derstelling zijn .V, volgens do tweede i. De wezenlijkheid 

 moet tusschen deze beide grenzen inliggen , want bij de 

 eerste onderstelling wordt aangenomen dat elke storende 

 invloed slechts op eenen enkelen tik des chronometers werkt, 

 eu dus ook niet langer dan céne halve sekonde duurt. De 

 tweede onderstelling gaat uit van het beginsel dat elke 

 storende invloed eens ontstaan zijnde, blijft bestaan. Beide 

 onderstellingen komen overeen in het beginsel van vol- 

 maakte toevalijgiieid met betrekking tot die storende in- 

 vloeden. De waarheid ligt echter tusschen in; elke sto- 

 rende invloed, waaraan een chronometer is blootgesteld, 

 werkt gedurende eenen tijd, hetzij langer hetzij korter. Eene 

 verhooging of verlaging in de temperatuur, hoogere of la- 

 .<;ore luchtdrukking, zoo die invloed op den gang eens 

 chronometers heeft, (hetgeen voor zoover ik weet nog niet 

 onderzocht is,) magnetische storingen, zoo die bestaan, du- 

 ren van zelve eenigen tijd , maar ook een plotselinge in- 

 vloed , een schok , kan door de slingeringen der balans 

 grooter of kleiner te maken , bij gebrek aan volkomen iso- 

 chronismus toch eene werking hebben, die lang achtereen 

 aanduurt. Om dus eene juiste formule voor de gewigten 

 te vinden, zou men ook met den juisten aard der storen- 



