256 



Het midden nu uit de negen boven^jevondene overmaten, 

 zonder op de teekens te letten , is 



0^74, 0^40, 0^82, 1«,64, 0%88, 



terwijl, wanneer wij de gangen aan wal allen op dezelfde 

 wijze behandelen, wij gemiddeld eene overmaat bekomen: 



0%82, Os58, IsOo, 1%59, 0\82, 



Aan deze laatste heeft natuurlijk geen zeegang deel; wij 

 maken dus op, dat de gegevens niet naauwkeurig genoeg 

 zijn om eene eenigzins juiste bepaling van den zeegang 

 der chronometers te gedogen. 



Trouwens het lengteverschil van Batavia en Muntok is 

 het eenige dat niet door eene heen- en terugreis bepaald 

 is; de andere lengteverschillen kunnen dus als grooten- 

 deels onafhankelijk van een' zeegangen een' gang aan den 

 wal beschouwd worden. 



§ 12. 



Bepaling der waarscMjiilijke fonten der gevondene 

 lengteverscMUen. 



Wij komen nu eindelijk tot de vraag om de waarschijn- 

 lijke fout der gevondene lengteverschillen te bepalen. Twee 

 wegen kunnen wij hiervoor inslaan; de eerste is om uit 

 de tijdsbepalingen de middelbare dagelijksche onregelmatig- 

 heid van eiken der chronometers af te leiden , en daaruit 

 a priori te berekenen wat de middelbare en de waarschijn- 

 lijke fout der resultaten zijn zal. 



De andere is echter veiliger, zij bestaat daarin, dat men 

 de waarschijnlijkste middens van de lengteverschillen met 

 het resultaat van elke bepaling vergelijkt en uit de afwij- 

 kingen, in verband met de betrekkelijke gewigten der af- 

 zonderlijke bepalingen , de middelbare fout zoekt, behoo- 

 rende tot eene bepaling waarvan het betrekkelijke gewigt 

 gelijk is aan de eenheid, en daarna de middelbare en waar- 

 schijnlijke fouten van elk resultaat afleidt. Op deze wijze 



