2u7 



verkrijgt men a posteriorl dikwijls eene grootere waar- 

 schijnlijke fout dan op de vorige manier, omdat de afwij- 

 king van de middentalleii , die door oorzaken ontstaan zijn, 

 welke men bij de bepaling heeft kunnen elimineren, toch 

 als toevallige afwijkingen in rekening gebragt worden. Toch 

 acht ik den laatsten weg verkieslijk, daar de waarschijn- 

 lijke fouten dienen om de naauwkeurigheid van het resul- 

 taat te schatten , en het beter is de naauwkeurigheid te 

 klein dan te groot aan te nemen. Bovendien was de gemid- 

 delde dagelij ksche onregelmatigheid der chronometers en- 

 kel afgeleid uit de gangen aan wal, waarde chronometers 

 altijd op dezelfde plaats stil blijven staan, en de gang dus 

 natuurlijker wijze geregelder is dan op reis. 



Voor het zoeken nu van de waarschijnlijke fout w van 

 eene bepaling, waarvan het betrekkelijke gewigt = G is, 

 merk ik aan , dat het gewigt van elke bepaling gelijk is 

 aan het gewigt van den chronopaeter G, vermenigvuldigd 

 met het gewigt der reis G^ . 



Noemt men nu van elke uitkomst z de afwijking van 

 het waarschijnlijkste midden, verder n het aantal bepalin- 

 gen = 28, m het aantal bepaalde grootheden = 4, en be- 

 duidt S het gewone summatie teeken, dan is 



w = 0,6745 V ^•^^'^\ 



n — m 



Voor het zoeken van de som S. GG't^ merke men op, 

 dat voor de resultaten, op dezelfde reis verkregen , G' stand- 

 vastig is, zoodat men voor elke reis eerst berekenen kan 

 de waarde van ^. G^^ en daarna deze som met G^ kan 

 vermenigvuldigen. Het gevi'igt van elke der reeds gevon- 

 dene waarschijnlijkste waarden der lengteverschillen is dan 

 = G' 1. G, wanneer zij door ééne reis bepaald zijn, en 

 S {G^l. G) wanneer zij door meerdere reizen bepaald zijn. 



