529 



van liet vrau-jstiik is bij Bessel zonder twijfel genialer dan 

 hij Challis. Ofschoon nn de heide methoden het voorstel 

 uit een geheel ander oogpunt heschou wen , moet natuurlijk 

 de einduitkomst van hei(hin hetzelfde zijn. Dit was nog- 

 tans in het eerst het geval niet, ofschoon ik mij, door alles 

 onafhankelijk van elkander tweemaal te cijfeien, tegen re- 

 kenfouten gevrijwaard had. 



Na eenig zoeken vond ik de oorzaak of liever de beide 

 oorzaken van het gevonden verschil. In de eerste plaats 

 worden in de methode van Bessel konstante grootheden 

 gebruikt, die afhangen: 



lo. Van den schijnbaren straal der zon. 

 2o. Van de zonsparallaxis. 



5o. Van de verhouding tusschen den straal der maan en 

 dien der aarde. 



Het spreekt van zelf, dat alleen dan twee verschillende 

 methoden geheel dezelfde uitkomsten kunnen geven, wan- 

 neer bij hare toepassing ook van dezelfde gegevens wordt 

 uitgegaan. 



De zonsparallaxis had ik even zoo groot aangenomen bij 

 de toepassing der methode van Challis, als Bessel haar 

 aangenomen heeft. 



De verhouding van de straal der maan lot die der aarde 

 is bij Bessel = 0,2725, terwijl, wanneer de door mij ge- 

 vondene korrektie van — 2'', 55 aan den schijnbaren maan- 

 straal wordt aangebragt, die verhouding slechts 0,27227 

 bedraagt. Dit verschil geeft nogtans op de bedoelde kon- 

 stanten geen' merkbaren invloed , daar die grootheid met 

 eenen zeer kleinen koefficiënt, namelijk de sinus van de 

 par^llaxis der zon vermenigvuldigd wordt. 



Met andere onderscheid is grooter. De schijnbare straal 

 der zon voor den 8''^ Julij 1861 was volgens den Nautical 

 Almanac 15'46/',0. Deze waarde wordt gevonden door de 

 middelbare waarde te declen door den voorstraat der aarde , 

 en de bedoelde middelbare waarde was gevonden uit meri- 



