cipitaat, bestaande uit chloor- en jodzilver, weegt, gedroogd 

 bij 100> Gels., 0.725 gram. Dit is voor 100 gram ^vater 

 6.7617 gram of voor 1000 G.C. water 69.0288 gram chloor- 

 en jodzilver. 



Volgens 2 zijn er op 1000 C. G. water 0.14763 gram jo- 

 dium , beantwoordende aan 0.2752 gram jodzilver. Voorliet 

 chloorzilver blijven derhalve 69.0288 -- 0.2752 - 68.7556 

 gram, waarin 16.999 gram chlorinm. 



5. Be-pcduiij van het kiesehmir. 



100 G.C. water worden met zoutzuur zuur gemaakt, 

 tot droog verdampt, en het dus verkregen residu met 

 verdund zoutzuur behandeld, waarin alles weder wordt op- 

 gelost, met uitzondering van het kieselzuur, dat gedroogd 

 en gegloeid wordt. Men verkrijgt 0.0044 gram kieselzuur , 

 of voor 1000 C. G. water 0.044 gram kieselzuur. 



(j. Bepdiiiff van de kalkaarde. 



De kalk wordt bepaald door de heldere en gefiltreerde 

 oplossing', die bij 5 verkregen is, met ammonia, chloor- 

 ammonium en oxaalzure ammonia te behandelen, de ge- 

 vormde oxaalzure kalkaarde te branden en als koolzure 

 kalkaarde te wegen, waaruit verder door berekening het 

 kalkgehalte gevonden is. 100 G. G. water geven 0.0566 

 gram koolzure kalkaarde, waarin 0.052 gram kalkaarde. 

 Dus bevatten 1000 G. G. water 0.566 gram koolzure kalk- 

 aarde of 0.520 gram kalkaarde. 



7. Bepaling van de viagnesia. 



De heldere oplossing, waaruit volgens O de kalkaarde 

 verwijderd is, wordt met phosphorzure soda en ammonia 

 behandeld en het verkregen neerslag van phosphorzure 

 magnesia en ammonia gegloeid en gewogen. Uit de pyi'o- 

 phosphorzure magnesia wordt het magnesiagehalte on hier- 

 uit weder de koolzure magnesia berekend. 



Aldus verkrijgt men van 100 G.C. water 0.065 gram py- 



