557 



tijdsverloop van ruim twaalf jaren , nagenoeg geene veran- 

 dering te hebben ondergaan. 



De onderstaande resultaten mogen hiervoor ten bewijs 

 strekken. 



Het water riekt slechts weinig naar zwavelwaterstofgas, 

 smaakt zeer zout en tevens iets naar dit gas; het rea- 

 geert alkalisch , welke reaktie sterker wordt bij verdamping ; 

 het is kleurloos en helder. 



Met zuren behandeld heeft er, onder afscheiding van 

 jodium , eene sterke ontwikkeling van koolzuur plaats. 



Bij koken ontstaat er een gering neerslag van koolzure 

 zouten, terwijl het vrije en liet tot de vorming van dubbel- 

 koolzure-zouten benoodigde koolzuur ontwijkt. 



Het soortelijk gewigt, bij 28'^ C. , is 1.0193. 



Door het voorloopig onderzoek wordt de aanwezigheid 

 van vrij en gebonden koolzuur, chloor, jodium, kalk, mag- 

 nesia, potassa, soda en kiezelzuur, met sporen van ammo- 

 nia, ijzeroxyde, zwavelzuur, bromium en zwavelwaterstof 

 aangetoond. 



Even als bij No. 1 wordt ook hier geen chloorcalcium of 

 chloormagnesium gevonden. 



KWANTITATIEF ONDERZOEK. 



1. BepnVrnf) der vaste hestanddeelen. 



100 G. G. water laten bij verdamping en droogen 2.692 

 gram terug. Dat is voor 1000 G. G. water 2G.92 gram. 



2. Bepcd'mg van liet jodium. 



250 G. G. water geven, met chloorpalladium , zoutzuur, 

 enz. behandeld, 0.0109 gram gegloeid metallisch palladium, 

 ekwivalerende met 0.0259 gram jodium. Dus bevatten 

 1000 G. C. water 0.105 gram jodium. 



3. Bejicdimj van let jodsod'mm. 



Volgens 2 bevatten 1000 C. G. water 0.105 gram jodium; 



