595 



Nu is het bekend dat die zoutbronnen , wier water tevens 

 cliloorcalcium en chloormagnesium bevat, vooral indien 

 het gehalte daarvan eenigzins hoog is, minder geschikt zijn 

 tot zoutbereiding, tenzij men op eene min kostbare en 

 doelmatige wijze den schadelijken invloed dier beide be- 

 standdeelen kan vernietigen. 



Het best zoude dit geschieden, wanneer men daartoe 

 koolzure soda kan aanwenden, daar men voor ieder ekwi- 

 valent chloorcalcimn of chloormagnesium een ekwivalent 

 keukenzout in plaats krijgt, terwijl de gevormde koolzure 

 kalk of koolzure magnesia, door ze te laten bezinken, ver- 

 wijderd wordt, terwijl tevens beide sloffen bijdragen om 

 den bodem, waarover het water hecnvioeit eer het in de 

 eigenlijke uitdampketels geraakt, harder en ondoordring- 

 baarder voor de zoutloog te maken. 



Daiir waar derhalve koolzure soda kan verkregen wor- 

 den, hetzij in droogen, hetzij in opgelosten , niet al te ver- 

 dunden toestand (d. i. als mineraal water) digt bij de bron- 

 nen waarin de genoemde schadelijke bestanddeelen voorko- 

 luen , daar zal men het middel bij de hand hebben om 

 door de eenvoudige vermenging der beide watersoorten, in 

 eene bepaalde verhouding, ze beiden tot een nuttig doel 

 aan te wenden. 



De verkregen uitkomsten bewijzen, dat althans sommige 

 van de watersoorten der eerste kategorie als het middel 

 kunnen dienen, om de wateren der tweede kategorie tot 

 de exploitatie meer geschikt te maken. 



Er blijft dus een hoogst gewigtig punt ter beantwoording 

 over, te weten, of de vermenging van een of meer dezer 

 watersoorten praktisch aanwendbaar is, dat wil zeggen, of 

 niet bezwaren van bijna onoverkomelijken aard, zooals b. 

 v. de toestand van het terrein , de onderlinge afstand der 

 bronnen, het mogelijk te gering Avorden van het keuken- 

 zout- en jodiumgehalte door de plaats grijpende vermen- 

 ging, enz., enz., even zoovele beletselen zullen daarstellen 



