475 



drie draden worden gesponnen , even als de gewone koor- 

 den. Hetzelfde verslag geeft den raad om de stang der 

 bliksemafleiders te doen uitloopen in eene punt van rood- 

 koper, liever dan van platirta, uit hoofde van het groo- 

 tere geleidiugS" vermogen. — De geleider wordt gewoonlijk 

 in een put of in den vochtigen grond geleid en van twee 

 of drie vertakkingen voorzien, ten einde de gemeenschap 

 met den grond beter te verzekeren. 



Wanneer men geen put in de nabijheid heeft, dan moet 

 men een gat in den grond graven , ter diepte van 5 a 6 

 ellen en na den voet des geleiders daarin te hebben ge- 

 plaatst, het gat met houtskolen aanvullen, daar deze goed 

 geleiden. 



Om naar eisch te werken moet de bliksemafleider aan 

 de volgende voorwaarden voldoen : 



Ie. moeten de staven dik genoeg zijn om niet te smel- 

 ten , als er de bliksem op valt. 



2e. Zij moeten eindigen in eene punt, en niet, gelijk 

 somtijds plaats heeft, in een bol en deze punten moeten 

 behoorlijk tegen afstomping beveiligd zijn. 



3e. De geleider mag nergens , van de stang af tot in den 

 grond afgebroken zijn. 



4e, De gemeenschap tusschen de stang en den grond 

 moet zoo innig zijn als mogelijk is. 



öe. Wanneer het gebouw, dat men met een bliksemaflei- 

 der voorziet, ijzeren gedeelten van eenige uitgebreidheid 

 bevat, zooals daken van zink , metalen goten, ijzeren bind- 

 ten , enz. , dan moet men deze in gemeenschap brengen 

 met den bliksemafleider. 



Uit het onderzoek van de prof. van Rees en Buijs Ballot, 

 betreffende het sub 5 opgegeven punt, is echter gebleken, 

 dat er niet het minste gevaar bestaat voor eene zijdeling- 

 sche ontlading bij een bliksemafleider, want er zoude nog 

 geen geval bekend zijn, waarbij een zijdelings afspringen 



