13 



soorten , zoo als ze thans bestaan , indien ze niet het scherp 

 geteekende karakter hebben, wat door de botanisten, als 

 kenteeken van soort in hunnen zin wordt aangenomen, 

 zich in hare specifieke eigenschappen hebben gevormd, 

 naar en door de uitwendige toestanden , waaronder ze wor- 

 den geteeld en voortgeplant. 



S"*. Dat daarom alleen de ondervinding, na vooraf geno- 

 men rationele proeven kan beslissen , vooreerst : welke soort 

 in botanischen zin standvastig en ten tweede, welke daar- 

 van voor eene bepaalde plaats en onder gegeven omstan- 

 digheden industrieel het voordeeligste is. 



G®. Dat de tot nu toe verkregen uitkomsten reeds eene 

 groote verwarring hebben aan het licht gebragt, die er be- 

 staat, door de benoeming van gelijke rietsoorten met ge- 

 heel verschillende namen en van geheel verschillende soor- 

 ten met gelijke namen, zoo dat het wenschelijk is, eene 

 betere bepaling daarvan aantenemen. 



7". Dat als eerste grondslag daarvan , de benamingen der 

 XVII hoofdsoorten, hierboven aangeduid, worden voorge- 

 steld; terwijl deze aanvankelijke bepaling, door eliminatie 

 der synonymen, en latere vaststelling der spcc;ifieke en 

 standvastige eigenschappen en kenteekenen, voortdurend 

 kan volmaakt worden. 



S\ Dat vooral de talrijke, als w Japara" benoemde soor- 

 ten , in de verschillende residentiën van Java , eene naauw- 

 keuriger bepaling zullen dienen te ondergaan , daar het blijkt, 

 dat die allen slechts wijzifjingen zijn van twee soorten, name- 

 lijk njamplong en awoe, die willekeurig verwisseld en 

 veranderd zijn, terwijl het van deze laatste waarschijnlijk is, 

 dat zij eene wijziging is van het roode Batavia riet. 



9^ Dat dus de proef, ook in dat opzigt, nog op verre 



