86 



gel nader beschreven moet wezen, niet raadplegen en ik 

 ben dus niet in staat, de vraag te beslissen, of mijn C. 

 macrorhynchus verscheiden is van de C, fuscicapillus Gr. 

 dan wel daarmede identiscb , in welk geval natuurlijk de 

 hem door mij gegeven naam zou moeten komen te ver- 

 vallen. 



PïiLOPUS OCHROGASTER iiov. sp. : Pnisiuus. Capite albescente ; 

 pectore siiperiore griseo-viridi ; pectore inferiore , abdomine , ileïs tectri- 

 cibusquc alarum inferioribus ochraceis ; tectricibus caudae inferioribus 

 feiTUgiueis ; remigibus majoribus externs flavo-albide limbatis ; iridibus 

 cinereo-fuscis ; pedibus coeruleo-griseis. Mas: maciüa pectorali rubra. 



Snavelrug 14 — 16 mm; snavelspleet 19 — 21 mm; vleu- 

 gels 155 — 145 mm; staart 130 — 135 mm; tarsus 20 — 21 

 mm; geheele lengte 270 — 290 mm. 



Kop vuil-wit, op de kruin naar liet geele, op bet ach- 

 terhoofd naar bet groenachtig-grijze overhellende. Rug, 

 stuit, vleugels en bovenzijde van den staart fraai groen, 

 op de kleine slagpennen en wel voornamelijk bij het 5 

 met blaauwarhtige tint. Bovenborst vuil-groen, naar bo- 

 ven helder wordende. Onderborst, buik, lendenen en dek- 

 vederen van den ondervleugel okergeel, onderdekveêren 

 van den staart licht roestbruin; onderzijde van vleugels en 

 staart donkergraauw; groote slagpennen op de buitenpluim 

 smal geelachtig-wit gerand. F'ooten blaauwachtig-grijs. 



De in het bovenstaande beschreven duif is ver verspreid , 

 doch behoort nergens tot de gewone vogels. Het eerste 

 individu verkreeg ik in Januarij 1861 op het Sabellabge- 

 bergte op het eiland Batjan en zond bet onder den voor- 

 melden naam naar Nederland. Later verkreeg ik nog ver- 

 scheiden voorwerpen te Dodinga op de tegenover Ternate 

 liggende kust van Halmahera, te Bessa op het noord- 

 oostelijke, te Kia op het zuidoostelijke en te \Veda op het 

 zuidelijke schiereiland van Halmahera, te Ternate en ein- 

 delijk op übieLata. 



