88 



daar voorkomende, bijna allen aan de helling van den berg- 

 top Siboemboen Djanten aan den dag komen, zoo zal dit 

 distrikt in deze bijdrage verder worden aangeduid onder 

 den naam van het eris-distiikt of ertsveld van den Siboem- 

 boen-Djanten. Ten westen van het meer van Singkara , 

 bij bet begin van de kloof van Paningahan, werd door 

 den ingenieur Iluguenin een erts-depót onderzocht, dat 

 zich door een eid^el geisoleerd aderstuk aan het oppervlak 

 kenbaar maakt. Dit erlsdistrikt, geheel afgescheiden van 

 het eerste, zal verder worden aangeduid als dat van 1'a- 

 ningahan. 



Het oordeel van den ingenieur Iluguenin omtrent de 

 ontginbaarheid der aders in beide dislrikten was in het 

 algemeen ongunstig. 



ïn een hoog gelegen valleiije aan de oostelijke helling 

 van den Siboemboen-Djanten , wees hij ö zware, evenwijdige 

 aders aan, alle kopererts houdende, en wel voornamelijk 

 in de verbinding als malachiet, maar allen te arm om 

 voor ontginning in aanmerking te komen; een weinig 

 uoord, aan den voet van denzelfden berg, in de landstreek 

 Batoe-l^iega , werd een onderzoek gedaan naar den oorsprong 

 van rijke ertsklompen , die aldaar door vroegere bezoekers 

 aan het oppervlak als losse, verspreide stukkeu gevonden 

 zouden zijn. Die oorsprong weid dooi- den heer iluguenin 

 vergeefs gezocht; hij meende dat kostbare onderaardsche 

 werken tot opsporing noodig zouden \vezen , welke hij 

 evenwel, om ongunstige bijomstandighcden , niet ler uit- 

 voering aanbeval. 



[n de kloof van Paningahan herkende dezelfde onder- 

 zoeker in het adervormige stuk dat aldaai- aan den dag 

 komt, de zoogenaamde wgossan" der engelschen, "ijzeren 

 hoed" dei' franschen en duiischers, zijnde het deels ver- 

 weerde uitgaande van eene meinalader, waarin de ertsen 

 vooi'uamelijk als zwavelverbindingeu voorkomen. Ofschoon 

 in deze gossan het gehalte aan zvvavelkoper slechts zeer ge- 

 ring was, zoo bestond hier, op grond van hetgeen in Eu- 



