94 



Uit deze uitkomsten, in verband met het mineralogisch 

 voorkomen, werd afgeleid dat de erts kan beschouwd wor- 

 den gemiddeld te zijn zaamgesteld uit: 

 21,05 malachiet; 

 11,45 bruinijzererts of ijzeroker 

 en 66,90 gangmassa. 

 Eene algemeene eigenschap van den erts van alle uit- 

 gaanden in dit ertstveld is een zeer gering gehalte aan 

 gezwavelde mineralen; het koper is er in geoxydeerd en 

 aan koolzuur gebonden, de gangmassa is een zeer vasten 

 digt kleiaarde-silikaat, in zamenstelling nagenoeg gelijk te 

 stellen met de kleiijzer-granaten, die men op de zelfkanten 

 (saaibanden) van de aders in menigte vindt uitgekristalli- 

 seerd. 



Hoe hard en vast de gangmassa ook zij, en hoewel zij 

 de werking der sterkste zuren weerstaat, toch blijkt zij 

 vatbaarder te zijn om door verweering te worden ontleed 

 en weg gevoerd dan het oogenschijnlijk zoo brooze koper- 

 mineraal. De rijkste erts toch werd gevonden geheel aan 

 het oppervlak der uitgaanden , in losse knoestige stukken 

 aardachtige malachiet, en de rijkdom aan koper was een 

 gevolg van het verdwijnen van een groot deel der gang- 

 massa, welke, allengs tot klei verweerd, door den regen 

 was weggevoerd. 



Bij mijn eerste bezoek der verschillende aan den dag 

 komenden, verzamelde ik monsters van al die plaatsen, 

 welke mij voorkwamen niet zoo arm te zijn aan erts om 

 terstond onontginbaar te worden genoemd. Ik zocht niet 

 naar de rijkste stukken, en meende een vrij naauwkeurig 

 gemiddeld gehalte te zullen verkrijgen door vermenging 

 van gelijke hoeveelheden der verzamelde monsters. De tot 

 fijn poeder gestampte proef werd in tweeën gedeeld; de 

 eene werd op eene zacht- gloeijende ijzeren plaat geroost, 

 de andere niet en daarop werden beiden met salpeterzuur 

 uitgetrokken, en in de oplossing het kopergehalte be- 

 paald. De ongerooste proef gat een gehalte van Q^s pet., 



