101 



het kaartje is die ingraving met de letter A aangeduid. 

 Op korten afstand vindt men eene dergelijke snede B; de 

 eerste volgt de rigting der ader, terwijl de tweede, in het 

 vlak der ader zelf aangelegd, de dieping volgt. Met deze 

 is de ader tot op het liggende gesteente weg gewerkt, al- 

 leen aan den top der snede zijn drie ertsblokken blijven 

 zitten. De monsters van deze blokken genomen en thans 

 in het kabinet te Buitenzorg voorhanden , bewijzen dat deze 

 ader hier niet rijker is dan de voorname ader van Tini- 

 boelon. 



De rijke erts, hier vroeger verzameld, is gewonnen uit 

 snede A, dat is juist op het punt van aanraking van de 

 graniet (het moedergesteente der ader) , met den kolenzand- 

 steen. Over dit gedeelte verkeert de graniet in een zeer 

 ver gevorderden staat van ontbinding; zij is in onzuivere 

 kaolien , en grootendeels in klei overgegaan ; de snede in 

 deze nagenoeg weeke massa heeft den alleronregelmatig- 

 sten vorm en met veel moeite ontdekt men er nog een 

 spoor van de ader. Losse stukken van den rijken erts ont- 

 breken er echter niet geheel en getuigen voor het eenmaal 

 hier voorhanden rijke uitgaande. 



Dit deel der ader was reeds voor de komst van den in- 

 genieur Huguenin totaal ontgonnen, de erts was naar Ba- 

 toe-Tiega aan den voet van den heuvel Batoe-Baleh over- 

 gebragt en diende later, zoo als mij verhaald is door den 

 adsistent resident, van Polanen Petel, en door het Laras- 

 hoofd van Soelit-Ajer, tot eene smcltproef te Fort van de 

 Gapellen. 



Op een enkel punt, alwaar de graniet door verweering 

 ontbonden en door stroomend water werd weggevoerd , 

 bleef het uitgaande van de ader over in knoestige klom- 

 pen aardachtige malachiet, van hoog kopergehalte. Maar 

 ook deze rijkdom heeft zich alleen tot het oppervlak en 

 tot eene lengte-uitbreiding van een 20 tal ellen bepaald. 



Digt bij snede B loopt deze ader reeds tegen groensteen 

 te niet. 



