102 



In het langs den voet van denzelfden heuvel strooraende 

 watertje werd eene tweede en zware ader gevonden , die 

 veel ijzerpyriet, maar weinig kopererts voert, en nog werd 

 mij door een inwoner het uitgaande van eene derde, zeer 

 arme ader gewezen. 



De drie aan elkaar evenwijdige aders komen slechts over 

 geringe lengte-uitbreiding voort. Westelijk verdwijnen zij 

 onder de zandsteenformatie en oostelijk loopen zij tegen 

 den groensteen te niet. De groensteen schijnt hier den 

 weg voor de aders tot het oppervlak geopend te hebben, 

 maar bevat zelf geenen erts. 



De rigting van dit stelsel aders is volgens 80° , dus na- 

 genoeg loodregt op die van het stelsel van Timboelon. 

 De dieping is naar de zuidzijde. 



Keeren wij thans tot de smeltproef Ie Timboelon terug. 

 De uitkomst was ongunstig , zoo als van een toebereiden erts 

 van slechts 3,5 pet. kopergehalte te vreezen was. In de witte 

 gloeihitte voor de windbuis in den oven, smolt het meng- 

 sel tot eene zeer dun vloeibare slak, die echter bij de minste 

 bekoeling verstijfde, en, eens gestoken, moeijelijk weer tot 

 smelting was te brengen. Het koper werd daarbij geredu- 

 ceerd, maar bleef in verspreide korrels in de slak aanwe- 

 zig, zonder zich tot eene massa te vereenipen. 



Bovendien stond de hoeveelheid brandstof voor de smel- 

 ting vereischt, in zeer ongunstige verhouding tot de hoe- 

 veelheid gesmolten erts. 



Zoo lang er geen middel bestaat den armen erts door 

 eenige goedkoope mechanische wijze op hooger p-ehalte te 

 brengen, valt er aan smelten niet te denken. 



In Europa worden de arme ertsen, die niet mechanisch 

 geconcentreerd kunnen worden, benuttigd door ze met rijke 

 te vermengen en te smelten of wel door ze te behandelen 

 op de wijze, die men in de scheikunde noemt, lau'j^s den 

 natten weg. Uit kopererts van slechts 2 pet. koperpehalte 

 wordt in de meeste mijndistrikten van Europa, langs den 

 natten weg nog eenig voordeel getrokken. 



