125 



Oost- Java , in den nacht van den 3en op 4en Januari) jl. 



De berigten van deze uitbarsting in den aanvang op 

 Batavia ontvangen, waren uit den aard der zaak eenigzins 

 verward; berigtgevers , die in de onmiddelijke nabijheid 

 woonden, waren te zeer doorliet onheil getroffen of te zeer 

 onder den invloed van het vreesselijke natuurverschijnsel 

 om daarvan een volledig verslag te geven; verder af wo- 

 nenden, schreven hetgeen ze waarnamen toe aan meer in 

 hunne nabijheid gelegen vulkanische haarden en meenden, 

 in dat denkbeeld, zelfs de weikiugen van die bergen te 

 hebben gezien. 



Zoo werden de aschregens en de op hevige donderslagen 

 en lossen van zwaar geschut gelijkende geluiden waarge- 

 nomen in bijna alle gewesten ten westen van den Kloet gele- 

 gen , met uitzondering van Java's uitersten westhoek. 



In Kadoe meende men dat de Merapie eenen sterken 

 aschregen had uitgeworpen; te Magelang zagen boomen en 

 huizen er uit alsof het gesneeuwd had; ramen en deuren 

 hadden gedreund, door de hevige slagen, welke den asch- 

 regen waren vooraf gegaan. 



Te Banjoe-Mas meende men des morgens van den 4 en , 

 kwart vóór acht ure, eene ligte aardschudding gevoeld te 

 hebben; de lucht was er door den aschregen zoodanig ver- 

 duisterd, dat men tot 8 ure 's ochtends licht in de huizen 

 moest branden. 



Op eenige palen afstands van Tagal waren velden en 

 boomen zoo zeer met asch bedekt, dat men laatstgenoemden 

 op eenigen afstand niet meer konde onderscheiden; men 

 meende uit den berg Slamat sterke rookkolommen te heb- 

 ben zien opstijgen. 



Te Poerworedjo (Bagelen) was de aschregen in den vroe- 

 gen morgen van den 4en aangevangen, terwijl men daar 

 vermoedde, dat tegen 5 ure 's morgens eene hevige vuur- 

 uitbraking van den Merapie had plaats gehad, dewijl de 

 lucht in die rigting voor een oogenblik roodgekleurd was 

 geweest. 



