129 



De lucht werd nu eensklaps van het Noorden tot aan 

 het Westen zwaar bewolkt, terwijl onophoudelijk bliksem- 

 stralen de lucht doorkUefden en bij wijlen alles verlichtten. 



Dit zeer prachtig en indrukwekkend schouwspel had plaats 

 omtrent half een des nachts, terwijl alles rondom mij in de 

 diepste rust lag. 



Nimmer iets van dien aaid bijgewoond hebbende, dacht 

 ik niet anders dan dat eene zware aardbeving zoude vol- 

 gen, die welligt mijn huis zoude doen instorten, waarom 

 ik in der haast eenige kostbaarheden in eene kist wegborg. 

 Terwijl ik daarmede bezig was, kwamen mijne mandoors 

 binnen vliegen, onder het geroep wlahar datang". 



Daarop naar buiten gaande, hoorde ik op korten af- 

 stand van mij den heeten stroom aankomen , alles in zijne 

 vaarL medeslepende. Ten één ure begon de aschregen te 

 vallen. 



Omstreeks twee ure iu den nacht hoorde ik den stroom 

 zeer digt in de nabijheid van mijn huis en was het water 

 in de rivier bijua kokend heet. 



Ten half drie, toen de stroom niet verder voort scheen 

 te schrijden, ging ik den weg naar Blitar op, doch op 

 geene 200 schreden van mijn huis, stootte ik op eene laag 

 heeten modder, vau bijna een voet hoog en ik hoorde 

 toen duidelijk het gekerm van de menschen in de stad. 



Een uur daarna te paard stijgende, had ik bijna een 

 uur werk om de, slechts op een paal van mijn huis ge- 

 legen stad, te bereiken, doordien de geheele weg met hee- 

 ten modder bedekt was. 



Met het aanbreken van den dag werd het mogelijk de 

 verwoestingen op te nemen; de stad Blitar was onkenbaar, 

 geheele kampongs waren door den stroom weggerukt, brug- 

 gen en deuren waren overal weggeslagen en de grond was 

 bedekt met eene 5 a 4 voet dikke laag modder, terwijl 

 zeer zware boonien en steenen overal verspreid lagen. 



De berg bleef nog steeds zwaar rooken , doch er schijnt 

 nu niets meer te vieezen te zijn. 



DL. XXVII 9 



