263 



De mijningenieur de Groot wees in 1858 op zijne reeds 

 aangehaalde reis eene koolformatie aan en daarin eene 

 ontginbare koollaag, nabij Siaiang in Kota-Lawas, liggende 

 op ongeveer 65 N. mijlen afstand van de kust. De kool uit 

 deze laag is de beste van al de tot nog toe in Nederlandsch- 

 Indië bekend gewordene. 



De assistent resident Walland, onlangs van eeneinspek- 

 tie-reis naar Moko-Moko terugkomende, deelde mij mede dat 

 aan verschillende rivieren in Moko-Moko in de regenmoeson 

 stukken kool worden afgevoerd, die bij de mondingen op 

 het zand geworpen worden; de stukken die hij er van zag, 

 waren allen bruin en aardachtig en behooren dus waarschijn- 

 lijk tot bruinkoollagen, welke met die van Ketaoen eene for- 

 matie uitmaken. Uit een en ander blijkt dat de kool- 

 formatie langs de Westkust van Sumatra een aanzienlijk 

 oppervlak beslaat, maar vooral eene groote lengteuitbrei- 

 ding heeft, in de rigting van het eiland en dat de zwart- 

 kool of betere koolsoort dieper landwaarts in aan den 

 dag komt dan de bruinkool. Of de bruin- en zwartkool-lagen 

 door een éruptief gebergte zijn gescheiden en tot afzonder- 

 lijke bekkens behooren, dan wel of zij oorspronkelijk elkaar 

 overdekt hebben en achtereenvolgens in tamelijk evenwijdige 

 lagen zijn afgezet, is nog niet overtuigend gebleken. 



Zeker is het dat in de Padangsche-Bovenlanden de kool- 

 formatie aan de westzijde door éruptief, onvulkanisch f^e- 

 steente wordt begrensd en in de Ommelanden van Beng- 

 koelen vond ik de lagen van Soeban verworpen en opge- 

 rigt door de ten westen aan den dag komende dioriot. 

 Op andere plaatsen echter, zooals daar waar ik nu in 

 de Ommelanden van Bengkoelen werkzaam ben, in het 

 kolenveld van Boekit-Soenoer , vind ik bij het maken van 

 een afvoerweg, het éruptief gesteente niet aan den dag uit- 

 komen , terwijl de sedimentaire lagen eene regelmatige hel- 

 ling behouden naar het zuidwesten. 



Hier is men geneigd aan te nemen , dat beide koolfor- 

 matiën elkaar overdekken en de zwartkoolformatie beneden 

 de bruinkoolvorming doorloopt. De diepe aardboriugen die 



