285 



De ijzernieren die ik hierboven noemde, geven bij het 

 doorslaan schoone schakeringen van verschillende klenren. 



In de rivier Songo, lager dan de plaats waar de kolen 

 aan den dag komen, vond ik een rolsieen van zeer digten 

 kalksteen; ik veronderstel dat deze afkomstig is uit de na- 

 bijheid der vulkanische gesteenten waarin dat riviertje zijn 

 ooisprong neemt. 



Uit een der kleilagen onder de kool, waarin eenige, doch 

 zeer slecht gekonserveerde versteeningen voorkomen, heb 

 ik alleen een Fusus en eene Natica kunnen herkennen. L'it 

 de kalkhoudende zandsteenen heb ik verkregen: Ancillaria, 

 Vitrina, Dentalium, Scrpula , Corbula, Cyprina en Cardi- 

 ta-species. 



Bij de desa Balakh komt een gesteente voor van witte 

 kleur dat eene balvormig-schalige breuk heeft. 



Ik veronderstel dat dit hetzelfde is dat Junghnhn bedoelt 

 in zijn Java 10'' aflevering, kapittel 6, bladzijde 211 en dat 

 hij op bladzijde 260 nogmaals aanhaalt. 



Ik heb dit gesteente, dat een mergel is, beschouwd te 

 behooren tot de formatie waarin de kool voorkomt. 



Deze gesteenten, die regelmatig elkander opvolgen, be- 

 hooren naar alle waarschijnlijkheid tot de tertiaire formatie. 



De versteeningen komen gedeeltelijk overeen met die uit 

 het bekken van Mainz en gedeeltelijk met die van het ei- 

 land Wight en wijzen derhalve op het oudste gedeelte der 

 mioceen- en op het jongste der eoceengroep van de terti- 

 aire formatie. 



Ten zuiden van Nangoelan op den weg naar Pongasee 

 komen uitgestrekte lagen voor van een wit gesteente dat 

 uiterlijk zeer veel overeenkomst heeft met krijt. De za- 

 menstelling is echter geheel andeis: het is een fijn kiezel- 

 meel; het is zeer ligt en geeft af even als krijt, bij gloei- 

 jing wordt het zwart, waarschijnlijk ten gevolge der nog 

 aanwezige organische bestanddeelen. Het behoort tot de 

 infusorienkiezel, zie Senft «die Felsarten" bladzijde 164. 



Deze lagen hebben met de hiervorengenoemde geene 



